uyuzkoala

 TOPRAK YAĞMUR'A  -2- YAYIMDA!
          	https://www.wattpad.com/story/342660306

uyuzkoala

Bazen bazı kapıların açılması için bazı kapıların kapanması gerekir. 
          
          İnsan bunu ilk anda bir kayıp sanır; gidenin arkasından uzun uzun bakar, ne yapacağını bilemez. Oysa kapanan kapı, ardında bırakılan bir hayattan çok, taşınamayan bir ağırlıktır. Herkes her yere sığamaz; her umut her zamanda yeşermez.
          
          İki kişi tarafından aldatılmanın ağırlığını taşımaya çalışırken, görüş açıma giren bir çift kahverengi göz dağıttı dikkatimi. Uzun zamandır fark edilmenin ağırlığını taşıyan hareler içime oturuyordu.
          
          
          
          
          "İkimiz de mutsuz ailenin çocuklarıyız Toprak-"
          
          "Bu birlikte mutlu olamayız demek değil, mutsuz olursak da birlikte mutsuz oluruz." elleri yanaklarımı kavradı, alınlarımızı birleştirirken çaresizliği sesinden anlaşılıyordu,
          
          "Bize bunu yapma, sana bu kadar yaklaşabilmişken beni tekrar elinin tersiyle itme." hissettiği kırılganlık, sözcüklerin arasına sıkışmış bir yalvarış gibi titriyordu.
          
          
          
          
          TOPRAK YAĞMUR'A YAYIMDA!!

uyuzkoala

Bazı ruhlar vardır; birbirine rastlamaz.
          Onlar karşılaşmaz, yolları kesişmez.
          Çünkü rastlantı, bu kadar ağır bir sessizliği taşıyamaz.
          
          Onunki hızdı belki; gecenin içinden akan bir motor sesi.
          Onunki beklemekti; kalbin tam ortasında duran sabırlı bir boşluk.
          Aynı şehirde, aynı gökyüzünün altında nefes aldılar ama
          evren onları yan yana getirmeden önce
          ikisini de biraz daha kırmak zorundaydı.
          Ruhlar bazen erken tanışırsa, yaralarını birbirine yükler.
          Oysa onlarınki, ancak susmayı öğrendiklerinde mümkün olacaktı.
          Bir gün...
          Ne büyük bir an, ne de mucizeyle.
          Sadece olması gerektiği için.
          Bir bakış, bir duruş, tanıdık gelen bir sessizlikle.
           
          
          Bazı ruhlar tesadüfen buluşmaz,
          Çünkü  tesadüfen karşılaşamayacak kadar
          birbirine aittir,
          
          
          YAKAMOZ, EN KISA ZAMANDA SİZLERLE