@vedaportresi
şimdi ölüm çok kolay uğrayabilir bana! ama ben yaşayabildiğim sürece ölümü karşılamaya gitmemeliyim. elbette, bir gün ölümle karşılaşırsam -ki karşılaşacağım- önemli değil; önemli olan şu ki, benim yaşamım veya ölümüm başkalarının yaşamını nasıl etkileyecek..
Samed Behrengi, küçük kara balık
farz et ki; buldun kış içinde baharı
rüzgâr yine ılık ılık esmektedir
aynı şehirde, aynı deniz kenarı
köpükler, dalgalar ve sonsuz mavilik
tekrar yaşıyorsun hatıraları
Ümit Yaşar Oğuzcan, acılar denizi
dinleyiniz, güzeldir.
maruz kalmak; yemediğin yemeğe, gitmediğin ülkeye, okumadığın kitaba, tanımadığın insanlara, yaşamadığın hayata, taraf olmadığın bir kavgaya.
maruz kalmanın yorgunluğu.
bak sana ne diyeyim. bir erkeğin kalbi fesat, habis bir şeydir, Meryem. bir ananın rahmine hiç benzemez. kanamaz sana yer açmak için genişlemez.
ah Meryem, bende travma bıraktın.
Khaled Hosseini, bin muhteşem güneş
neylersin ölüm herkesin başında.
uyudun uyanmadın olacak.
kim bilir nerde, nasıl, kaç yaşında?
Cahit Sıtkı Tarancı, otuz beş yaş
kıtaları ipek bir kumaş gibi keser biçerdik. kelleler damlardı kılıcımızdan.
bir biz vardık cihanda, bir de küffar…
zafer sabahlarını kovalayan bozgun akşamları.
ihtiyar dev, mazideki ihtişamından utanır oldu. sonra utanç, unutkanlığa bıraktı yerini,
“ben avrupalı’yım,” demeye başladı,
“asya bir cüzzamlılar diyarıdır.”
avrupalı dostları, acıyarak baktılar ihtiyara ve kulağına:
“hayır delikanlı,” diye fısıldadılar, “sen bir az-gelişmişsin.”
ve hristiyan batı’nın göğsümüze iliştirdiği bu idam yaftasını, bir “nişan-ı zişan” gibi gururla benimsedi aydınlarımız.
Cemil Meriç, bu ülke
öyle aniden, güzellikle ve kendiliğinden.
oysa ölüm değirmeni dönüyor.
yok bi çare'