@sotachu ikinci yazdıgın sey kalbime dokundu.. bu sıralar büyümenin getirdiği hisle ve gencligimde anı olacak kalan seyleri kabullenmekle savasıyorum resmen ve suan bu hissi cok iyi anlatan bir yazıyı okudum sanki ben de sana tesekkür ederim yanlız olmadıgımı hissettirdigin icin
bu arada eskisi gibi üzülmüyorum yani üzülüyorum evet dönsen yine aynı heyecanla okurum yazdıklarını(bu yüzden gel)ama artık büyüyoruz ve buralar bir zaman sonra anı genc kızlıgımızı yasadıgımız yerler olarak kalacak bunun buruklugunu hissediyorum ve bunun bir parcası oldugun icin de tesekkur ederim