@vincentale
“Belki gelmem gelemem beş dakika bekle git
Çünkü elimi kestim beni kan tutuyor”
Ece bir gün olurda buna denk gelirsen, gel konuşalım birazcık. Senden kalan son yazıyı kirletmek istemezdim ama başka ulaşabileceğim bir yer yok sonuçta @vincentale
summer's hot but I've been cold without you
can't you see you're meant for me
Her şey o kadar uzak gözüküyor ki...
Kim yaşamış o günleri, kim beklemiş o ışığı, kim sabahlamış günlerce hatırlayamıyorum. Ama o sızıyı hatırlıyorum. Şekil değiştirdi sadece. Artık bir kıyaslamaya evrildi. Bir dönüm noktası. Hayat tecrübesi. Aynı hataya düşme tembihleri.
Adımdan başka bir şey hatırlıyor musun?
“Sana bir adım daha atamam çünkü beni bekleyen tek şeyin pişmanlık olduğunu biliyorum.”
“En sevdiğim aşkı kaybettin sen.”
“Sen beni bir sır gibi sakladın ama ben seni bir yemin gibi tuttum.”
“Hepsini çok iyi hatırlıyorum.”
İçimi soğutuyorum.
Kalbinin muhattabı olmadığımı biliyorum.
“where did love go? it’s right in your hands, then it's suddenly gone”
“i wish that I could let you know how it hurts me too that we're moving on”
Yalnızca adına denk gelmem yeter, her şeyi en başa sarıyorum. Bütün o anları yeniden yaşıyoruz. Yeniden kırılıyoruz. Ama yeniden iyileşemiyoruz.
“Narkissos için ağlıyorum, ama onun yakışıklı olduğunu hiç fark etmemiştim ben. Narkissos için ağlıyorum, çünkü sularıma eğildiği zaman, gözlerinin derinliklerinde kendi güzelliğimin yansımasını görebiliyordum.”
{Paulo Coelho, Simyacı, Öndeyiş}