Dreich.

Mutlu yıllar 

Yıldızlar, karanlığın içindeki sessiz umutlardır; bakmasını bilen için her biri ayrı bir yol gösterir.

Kimseler kalmamış mı burada

Zamanla anlıyorsun ki; bazı yaralar kabuk bağlasa da hiçbir zaman tam olarak iyileşmiyor. Sessizliğin içinde taşıdığın fırtınalar, başkalarının göremediği kadar büyük olabiliyor. İnsan bazen gülümseyerek susuyor çünkü anlatmanın hiçbir şeyi değiştirmeyeceğini çoktan öğrenmiş oluyor. Ve bir noktadan sonra, kırıldığın yerden büyümeyi öğreniyorsun. Artık kimsenin anlamasını beklemiyorsun; çünkü en derin acılar, kelimelere sığmayacak kadar sessizdir.

Çünkü ikimiz bir olsak ateşe verirdik bu şehri.

İçimde kaybolan bir şey var, ne olduğunu bilmiyorum; fakat o şey beni yaşamaktan alıkoyuyor.

İkimiz de çok sevmiştik aslında
          İkimiz de direndik yaralı yaralı 
          Buraya kadarmış, her şey tadında 
          Bazı aşklar yarım kalmalı.

Yanımda olmasan da, kanımdasın zaten
          Ah yine sevebilirim, hayatı
          Ah yine bulabilirim, aşkı 
          Ah yine duyabilirim sanki içimde çalan o şarkıları.

Bildiğim tek şiirsin, 
          anlamın derin, aklımda kal.

Yüzünde görünmez bir şiir yazılı.