vuazzoreit
varlığının bir başkasının hayatında ne kadar yer kapladığını fark etmek.
vuazzoreit
vuazzoreit
belki dudaklarım dökmedi sözcükleri, belki sessizlikten beslendim. ama kağıt bilir gerçeği; kağıt kanıtlar, kağıt haykırır, ben yazdım, her harfiyle ben vardım orada.
vuazzoreit
dönüyorum.
vuazzoreit
yakıştırarak giyindiğim hiçbir şeyim yok.
öyle tiksiniyorum ki üstümdeki giysilerden,
gücüm yetse, inan, becerebilsem
tenimi bile soyunurum yüreğimden.
vuazzoreit
kimselerin vakit ayırmadığı biriyim,
biliyorum.
sıradan bir alışkanlık, körleşmiş
bir küçücük ayrıntıyım,
biliyorum.
bir sigaranın tutuluşu, örneğin;
içilişi ve sonra atılışı.
öfkem biraz da bu benim.
vuazzoreit
öyleyse söyle bana.
nereye gideyim?
hiçbir şeyin doğru olmadığı sola mı?
yoksa hiçbir şeyin kalmadığı sağa mı?
vuazzoreit
bazı zamanlar kendimden ve çevremdeki dünyadan sıyrıldığıma dair tuhaf bir his duyuyorum.
vuazzoreit
insan, neye dokunursa dokunsun onu değersizleştirir.
nevazahire
Can içim sen güzel olan her şeyden on kat daha güzelsin. yarılmış duvarda açan çiçeksin, gülümse.
payeniz
Senin, bir kedinin kafasını okşarken
gözlerinin dolmuşluğu var
nasıl duruyorsun böyle
anlatsana
nevazahire
Ama sen kimseye bir şey anlatmazsın. Kendinle dahi oturup konuşamayacağın şeyler vardır kafanda. Gidersin bu yüzden, hiç kalmazsın. Bitersin.