gulpembe

mutlu yıllar burcin

bazen metro perona yaklastigi sirada kendimi raylarda hissedip korkuyorum, tren gelmek uzere, bir titreme aliyor vucudumu, ruzgar saclarimda geziniyor ve bir insan kalabaligi alayinca etrafi sariyor

dussem akillanirim gibi ama kac kere daha dusmem gerekiyor bilmiyorum diz kapaklarim perte cikti, gicirdamalarindan dusuncelerime odaklanamiyorum

zihnimdeki bugudan onumu goremiyorum, yururken yalpaliyorum, pantolonumun pacalarina, ayakkabilarimin topuklarina dolaniyorum

aptal hayalinle tum gencligimi cop ettim

onu gordugum sabahlar hic uyanmak istemiyorum

sabah ruyamda gordum

cunku hic benim olmadi

yildim

kulagim olduhttp