xing7901
လျှောက်လှမ်းလာခဲ့တဲ့ လမ်းခရီးလေးက အခုဆို လေးနှစ်တောင်ပြည့်ခဲ့ပြီ…။
ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ခြေရာတစ်ချို့ကို ပြန်အောက်မေ့မိတဲ့အခါ လွမ်းမောစရာ အမှတ်တရတွေချည်းပါပဲလေ။
ပထမဆုံးခြေလှမ်းကို တွေးမိတဲ့အခါ အလိုလိုပြုံးမိတယ်။
စတင်ခဲ့တုန်းက အပျင်းပြေအပျော်သဘောနဲ့ဖြစ်ပေမယ့် ယခုတော့ မြတ်နိုးတွယ်တာမိလို့ဆိုတဲ့ စိတ်နဲ့ဆက်လက်ပြီး လျှောက်လှမ်းနေမိခဲ့တာ။ ရှေ့ဆက်ပြီးလည်း ပိုလို့သာမြတ်နိုးတွယ်တာလာမိမှာပဲထင်ပါ့။
ဒီတစ်လျှောက်လုံး ပိုပိုသိလာရတာက ကိုယ့်ဖန်တီးမှုလေးတွေဟာ ကိုယ့်ဘဝထဲမှာ နေရာယူလာတဲ့ အဖော်မွန်ကောင်လေးတွေဖြစ်လာခဲ့တာပဲ။ ဘယ်လောက်ပဲ စိတ်ညစ်ညူးနေပါစေ သူတို့လေးတွေကို တွေးမိတဲ့အခါ ရင်ထဲကနေကို လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲကိုပင် ပြုံးမိနေတော့တာမျိုး။
နောက်ပြီး ဒီတစ်လျှောက်လုံး အတူရှိပေးခဲ့ကြတဲ့ ကိုယ့်ရဲ့စာဖတ်သူအချစ်လေးတွေကိုလည်း ကျေးဇူးတင်မိတယ်။ အချစ်လေးတို့ကြောင့် ကိုယ်ပိုပြီး အားအင်တွေဖြစ်ခဲ့ရတာ။ ရှေ့ဆက်နိုင်ဖို့ တွန်းအားပေးပြီး ကိုယ့်အတွက်ခွန်အားဖြစ်စေခဲ့တာ။ လက်လျှော့ချင်ရင်တောင် ကိုယ့်အချစ်လေးတို့ရှိနေသေးတယ် ဆိုတဲ့ စိတ်နဲ့ အားခဲနိုင်ခဲ့တာ။ ဒီအထိ လျှောက်လှမ်းလာနိုင်ခဲ့တာက ကိုယ့်အချစ်လေးတို့ကြောင့်ပါ။ တကယ်ကို ရင်ထဲကနေ လှိုက်လှဲစွာပင် ကျေးဇူးတင်မိတယ်။
ရှေ့ဆက်ပြီးလည်း အတူတူရှိပေးကြပါဦးလို့ တောင်းဆိုချင်မိတယ်။
အားလုံးကိုချစ်တယ်နော်…။
ရှေ့လျှောက် အတူတူရှိသွားကြမယ်နော်…။
#ချစ်လှစွာသောရှင်း #၃၀.၇.၂၀၂၆... ကြာသပတေးနေ့