bak simdi kardesim, senin bu dunyadaki varligin tamamen evrenin dalginlik anina denk gelmis bir sistem hatasi gibisin.

yani o kadar benzersiz bir cehalet mimarisine sahipsn ki, insan seninle iki dakika muhabbet edince beyin hucreleri 'biz bu ortamda daha fazla duramayiz' diyerek toplu halde istifa bayragini cekiyor. zekanin yanindan bile gecmedigi o bombos zihinsel atmosferinde, kendini dunyanin en mantikli insani sanarak kurdugun o sacma sapan cumleler gercekten takdire sayan bir komedi malzemesi.

hani bir insan bir sey bilmez ama susar ya, sen bilmedigin her detayi o kadar buyuk bir ozguvenle savunuyorsun ki, toplumun genel iq ortalamasini tek basina zemin kata indirme azmine hayran kalmamak imkansiz. senin oldugun ortamda mantik kurallari valizini toplayip ulkeyi terk ediyor, rasyonel dusunce aglayrk koseye cekiliyor. seninle ayni havayi solumak, insana biyolojik olarak nefes almanin aslinda hicbir nitelik gerektirmedigini, bazen sadece oksijen israfından ibaret bir varolus olabilecegini cok aci bir sekilde ogretiyor.

seni alip muzede 'evrimin teget gectigi, mantigin ugramadigi ve ozguvenin nasil felakete donusebileceginin canlı kaniti' basligi altinda sergilemek lazim. hani derler ya 'cehalet mutluluktur' diye, vallahi sen bu dunyadaki en mutlu insansin cunku kafanin ici o kadar issiz, o kadar tenha ki ruzgar esse iceride yanki yapar. yani kisacasi kanka, sen bu hayata diger insanların 'cok sukur ben boyle degilim' diyerek kendi haline hamdetmesi icin gonderilmis ilahi bir simulasyon testisin, basarini yurekten tebrik ediorm.