senin bu dunyada kapladigin hacim, tamamen evrenin zaman zaman dusundugu o buyuk hatalardan biri gibi duruyor biliyor musun. o kadar mukemmel bir cehalet konfigurasyonuna sahipsin ki, insan senin bu halini gordukce 'bu seviyeye ulasmak icin ozel bir caba mi harcadi yoksa dogustan gelen bir yetenek mi' diye dusunmeden edemiyor. zekanin yanindan bile gecmedigi o bombos zihinsel atmosferinde, kendini dunyanin en mantikli insani sanarak kurdugun o sacma sapan cumleler gercekten takdire sayan bir komedi malzemesi. hani bazen bir insan bir sey bilmez ama susar ya, sen bilmedigin her detayi o kadar buyuk bir ozguvenle savunuyorsun ki, toplumun genel iq ortalamasini tek basina yerle bir etme azmine hayran kalmamak imkansiz. seninle ayni ekrana bakip ayni ortami paylasmak, insana biyolojik olarak nefes almanin aslinda hicbir nitelik gerektirmedigini, bazen sadece oksijen israfindan ibaret bir varolus olabilecegini cok aci bir sekilde ogretiyor. senin oldugun yerde mantik, rasyonel dusunce ve beyin hucreleri adeta toplu istifa ediyor. hani arkadas ortaminda 'bu kadar da olmaz' denilen o sinir bozucu karakterler vardir ya, sen o karakterin canli kanli, ustelik boyut kazanmis halisin. yani gercekten seni izlerken insan bilime ve insanligin evrim surecine olan inancini baştan sorguluyor, gelecekte sosyologlar ve psikologlar senin bu kafa yapini 'akil ile temasi tamamen kesmis vakalar' kategorisinde ders kitabi olarak okutursa hic sasirmam.