Ellerim soğuk. Acıyı her zaman ki gibi hissetmiyorum. Sigaram sevişiyor dudağımda küfürlerimle. Ağzımdan nikotin ve karbonmonoksit gazı dökülüyor. Onları benim yaratıcı küfürlerim süslüyor. Saçlarım yine küs bana. Uzamaktan bıkmışlar. Bende kestirmekten. Ve yine kimse sevmesini bilmiyor. Hadi bir gün de mutluluktan ağlayalım. Bir gün de içmekten değil de çok sevilmekten kusalım. 

Çok şey mi istedim yine?

Ben acılarımı kitap sayfasına kazıdım tırnaklarımla. Ve onlar tekrar yapıştı tenime. Sanırım acı beni seviyor... :(