When Destiny Misfires

Kabanata 12

I miss you...

Lakad at takbo ang ginawa ko para lang makarating kaagad ako. Hindi ko alam kung bakit ganito nalang ako kasabik na makita siya. Nagkita naman kami kagabi pero pakiramdam ko ay na-miss ko na kaagad ang presensiya niya.

I smiled when I saw the familiar car as I finally got out the campus. Muli akong tumakbo palapit sa sasakyan niya, hinihingal pa ako ng makarating ako doon.

"You're sweaty, did you run?" Aniya ng makapasok ako sa passenger seat.

"Yeah," I said breathlessly.

Ngumuso siya at kumuha ng tissue at pinahiran ang mga pawis ko sa mukha. Nakatingin lang ako sa kanya habang ginagawa niya iyon sa'kin.

Huminto siya saglit ng maramdan niyang nakatitig ako sa kanya. Kaagad naman akong umiwas ng tingin sa kanya.

"You're excited to see me, huh? That's why you run?" My eyes widened because of what he said. Kaagad akong umiling sa kanya.

"Of course not! Hindi ako excited na makita ka! Tumakbo ako dahil gusto kong mag-exercise." Sabi ko habang nag-iinit parin ang mukha ko dahil sa kakahiyan.

What the fuck? Gano'n na ba kahalata na gusto ko siyang makita?

He nodded at me while he was holding his smile. " Exercised then." Ngumuso ako sa sinabi niya.

"Where do you want to eat?"

"Ahm, hindi naman ako gutom but... I'm craving for carbonara."

"You want to eat carbonara?" Tumango ako sa kanya. "Then I'm gonna cook carbonara for you." My eyes widened filled with amusement.

"Really? You know how to cook?" Hindi makapaniwalang sabi ko sa kanya.

He shrugged and then he started to engine his car. "Let's see." Aniya.

I can't stop to peek at him while he was preparing carbonara in the kitchen while I was in the living room, waiting for him to finish.

Ngayon nalang muli ako nakapunta sa condo niya and I'm still amaze with his condo's interior design. Ang linis-linis tingnan na para bang babae ang nakatira dito.

Namula ang mukha ko ng mahuli niya akong nakatitig sa kanya. Ngumisi siya habang umiiling-iling.

Tumawid ako sa pagkakaupo ko nang makita ko siyang papalapit sa'kin. He still wearing his white apron at ang gwapo niya parin tingnan sa suot niyang apron.

"Let's eat now." Aniya sabay kuha sa kamay ko at dinala sa dining room.