Jongin: Niye kaçıp gidiyorsun hyung ya( ⚈̥̥̥̥̥́⌢⚈̥̥̥̥̥̀)
Kyungsoo: Utanıyorum Jongin. Çok özür dilerim. Ben yanlış anladım. Şu an utancımdan yanına bile gelemiyorum.
Jongin: Seni affetmemi istiyorsan hemen ortaya çık. Tamam bir yanlış anlaşılma oldu ama anlıyorum ben seni. Hadi yanıma gel.
Kyungsoo: Tamam geliyorum ʕಠ_ಠʔ
- Jongin gerçekten çok özür dilerim. Ben seni kontrol için gelmiştim zaten anlamışsındır değil mi?
- Tabiki anladım hyung. Senin unuttuğunu anlayınca ben sürpriz yapıyım dedim. Senin geleceğini de biliyordum. Bu saatte kütüphanede iş mi olur. Şüphelenmekte zaten haklıydın sen.
- Tanışma yıl dönümümüzü de unuttum. Sana hediye de almadım. Bir de beni aldattığını düşündüm. Nerden tutarsan elimde kalıyor bu durum cidden.
- Hyung hediye falan önemli değil. Sen benim en güzel hediyemsin. Bana hediyemi vermek ister misin?
Kyungsoo kafasını aşağı yukarı salladı. Jongin kollarını açtı, Kyungsoo yuvasına sarıldı.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Sil Baştan //Texting
FanficHer şey bir anda olmuştu. Sıkılmıştım. Lanet olsun o her zaman böyleydi. Ayrılırken geleceği hiç düşünmemiştim. Şimdi kokusu burnumda tütüyor. Onu kollarımın arasına almak istiyorum ama onu çok kırdım.
