Jk>> Doctor ကျွန်တော့်မိန်းမက ဘာဖြစ်တာလဲ
Doctor>>သိပ်မစိုးရိမ်ပါနဲ့ Mr:Jeon လိုအပ်တာတွေစစ်ထားတာမို့ ခဏလောက်စောင့်ပေးပါ
Jk>>Nae.
Jkလဲ အိပ်ယာပေါ်တွင် အိပ်ပျော်နေသော ထယ့်အားကြည့်ပီး ထယ့်လက်လေးကိုကိုင်ထားကာ
Jk>>ထယ်လေး ကိုယ်မင်းကိုချစ်လို့ခုလိုလုပ်မိတာပါ ကိုယ်တောင်းပန်ပါတယ် အရင်လို ကိုယ်မင်းနဲ့ပြန်အဆင်ပြေချင်တယ်
.
.
.
.
.
*omma ဟုတ်တယ်မလား omma*
ပြာလဲ့နေတဲ့ ကောင်ကင်ကြီးအောက်
ရေကန်လေးတစ်ခုဘေးနားမှာ ရပ်နေတဲ့သူမနဲ့မေမေ
သူမထိုသို့ခေါ်လိုက်တော့ သူမအား လှည့်ကြည့်ကာပြုံပြနေတဲ့သူမရဲ့ Omma
*ထယ် သမီးလေး*
သူမ ပြေးဖက်ကာ
*ommaထယ်အရမ်းလွမ်းနေခဲ့တာ ဟင့် ထယ့်ကိုဘာလို့တစ်ယောက်ထဲထားခဲ့ရတာလဲ*
သူမကျောလေးကို နူးညံ့စွာပွတ်သက်ပေးနေတဲ့သူမရဲ့ Omma
*ထယ်လေးလေ အရမ်းပင်ပန်းတာပဲ ommaရယ်*
*ထယ်လေးommaဆီကိုလိုက်လာချင်တယ်*
သူမ ရှိက်ကြီးတစ်ငင်ငိုကာ သူမအမေကိုစကားတွေအများကြီးပြောမိနေတယ်
သူမအမေကတော့ ငြိမ်၍ထယ်ပြောတာကိုနားထောင်ပီး
*ထယ်လေး လက်ရှိမှာအဆင်ပြေပြေနေ ကိုယ့်စိတ်ကိုမညှင်းဆဲနဲ့သမီး*
သူမ ဆံပင်လေးတွေကို အသာပွတ်ကာ သူမအမေက နှစ်သိမ့်ပေးနေသည်
*ကဲထယ်လေး ဒီမှာရှိမနေသင့်ဘူး ပြန်တော့ ommaလဲအချိန်မရှိဘူး*
ထိုသို့ဆိုကာ ကန်တဖက်သို့ ကူးသည့်တံတားအတိုင်းလျှောက်သွားတဲ့သူမရဲ့Omma
*ommaသမီးကိုမထားခဲ့ပါနဲ့*
သူမအော်ဟစ်ကာ တောင်းနေပေမယ့် သူမရဲ့ommaကတော့တဖြည်းဖြည်းဝေးသွားသည်
*omma!!*.
.
.
.
Jk>>ထယ်လေး သတိရပီလား ဘာဖြစ်လို့လဲ
ထယ်မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်တော့မျက်နှာကြပ်အဖြူ ဘေးဘီဝဲယာကိုကြည့်မိတော့ ဆေးပိုက် ဆေးရုံရောက်နေတာပဲ
သူမနိုးလာတော့ သူမဘေးကနေ သူမကိုအသည်းအသန်ကြည့်ကာမေးနေတဲ့ Jungkookဆိုတဲ့သူ
