Chapter 10

4.7K 510 87
                                        

(Zawgyi)

လက္ထဲမွာပါတဲ့လိပ္စာကိုၾကည့္ၿပီးမွ Yoongi သူ႕မ်က္စိေရွ႕က ၿခံဝန္းက်ယ္နဲ႔အိမ္ကို ျပန္ေမာ့ၾကည့္လိုက္တယ္...။ လိပ္စာအရကေတာ့ ဒီအိမ္ပါပဲ...။

ဆက္မစဥ္းစားေတာ့ဘဲ Bell ကိုသာႏိွပ္လိုက္ၿပီးမွ ၿခံထဲကို အကဲခတ္ၾကည့္လိုက္တယ္...။ အေတာ္အသင့္ခ်မ္းသာတဲ့ မိသားစုဆိုတာ အိမ္အေနအထားၾကည့္တာနဲ႔ သိႏိုင္တာပဲ...။ ၾကည့္ေနတုန္းမွာပဲ Auto door system အရ ၿခံဝန္းက်ယ္ႀကီးရဲ႕ လူတစ္ကိုယ္ဝင္စာ တံခါးေပါက္ေလးက ပြင့္သြားေလတယ္...။

အိမ္ႀကီးရွင္ေတြက ကိန္းႀကီးခန္းႀကီးႏိုင္လိုက္တာ...။ ၿခံေစာင့္လည္းမရိွတာကိုပါ သတိထားမိတာေၾကာင့္ စိတ္ထဲတမ်ဳိးေတာင္ျဖစ္သြားရတယ္...။ အင္းေပါ့... သူတို႔ဘဝေလးက လံုၿခံဳစိတ္ခ်ရလို႔ေနမွာပါ...။

ေတြးရင္းေငးရင္းနဲ႔အိမ္တံခါးေရွ႕ေရာက္ေတာ့ ေခါက္မလို႔လက္လွမ္းလိုက္ေပမယ့္ ရွပ္ခနဲပြင့္သြားေသာတံခါးေၾကာင့္ Yoongi အံ့ဩသြားျပန္တယ္...။ ဒါကေရာ Auto system တစ္ခုပဲလား...??

သူေတြးထင္ထားတာမွားပါတယ္...။
အိမ္တံခါးကိုဖြင့္ေပးသူက သူ႕ထက္ငယ္တဲ့ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္...။ ပိုၿပီးတိတိက်က်ေျပာရရင္ ခုတေလာသူ႕ေနာက္က တေကာက္ေကာက္လိုက္ေခ်ာင္းေနက် ေနာက္ဆံုးႏွစ္ေက်ာင္းသားေလး Jimin...။

"မင္း... မင္းက...??"

"လာပါဆရာရယ္... အိမ္အျပင္မွာမိုးတိုးမတ္တပ္နဲ႔"

သူေတာင္ဆံုးေအာင္မေမးရေသး Jimin ဆြဲေခၚသြားတာေၾကာင့္ Yoongi ယက္ကန္ယက္ကန္နဲ႔ အိမ္ထဲပါသြားရတယ္...။ ေနပါဦး သူ႕မွာလည္း႐ုန္းကန္ဖို႔ အင္အားရိွေနရဲ႕သားနဲ႔ကို...။ ႐ုတ္တရတ္မို႔ အံ့ဩသြားတာေၾကာင့္ ႐ုန္းကန္ဖို႔ေမ့ေလ်ာ့သြားတာပါလို႔ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ေျဖသိမ့္ၿပီးခ်ိန္မွာ လူကေတာ့ဆိုဖာေပၚထိုင္မိလ်က္သား ျဖစ္ေနၿပီေလ...။

"ဆရာ့အတြက္ေကာ္ဖီေဖ်ာ္ေပးမယ္ေနာ္...
ခဏေလးေစာင့္"

"ေဟး... ေနပါဦး"

Yoongi ေမးမလို႔ရိွေသး Jimin က လွစ္ခနဲအထဲဝင္သြားေလၿပီ...။ Yoongi လည္းသက္ျပင္းခ်ရင္း ေနာက္မွေမးေတာ့မယ္စိတ္ကူးကာ အိမ္ထဲကိုအကဲခတ္လိုက္တယ္...။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္ကဆရာပဲဆိုေတာ့ လာဌားတဲ့ဘယ္ေက်ာင္းသားကိုမဆို သင္ေပးရမယ့္တာဝန္ရိွတာပဲ...။

My Baby Taehyungie (Completed) Tempat cerita menjadi hidup. Temukan sekarang