BURUK AŞK- MELİKE
4.BÖLÜM
Metin şansını denemek için kızın oturduğu banka doğru yaklaştı, kulağına gelen mırıltıyla kızın konuştuğunu fark etti kimle konuşuyordu ki elinde telefonda yoktu ama kızın sesi daha net gelmeye başlayınca kalbi birden hızlı atmaya başladı sesi dün geceki ‘’Yapma’’ diyen kızınkiyle birebir aynıydı, kıza tam arkadan omzuna dokunacakken kızın söyledikleriyle kendiyle konuşmasının bitmesini bekledi kız sahiden ‘’Annecim ben şimdi ne yapacağım dün gece öyle bir günah işledim ki yüzünü bile tam görmediğim bir adamla… ‘’ devamını getiremeden ağlamaya başladı, ‘’Annecim şimdi ben nasıl evlenirim kim artık benimle evlenir ki, babamın gözümün önünde acı çekmesine nasıl dayanacağım.’’ Bir dakika bir Dakka bu kız şimdi ne dedin ben ona bir şey yapmadım ki, hatırlamıyor mu gerçekten, acaba bir şey yapmadığımı söylesem inanır mı bana ya da o da böyle sanıyorken evlensem mi onunla. Metin kendi iç sesiyle çelişirken Melek içinde hissettiği ürpertiyle arkasını döndü, gözleri onunla dalga mı geçiyordu yoksa karşısında ki adam dünkü adama mı benziyordu, emin olamadı
Metin karşısında ki kızın boş gözlerle ona bakmasıyla kendine geldi, bir karar vermeliydi kızın bakışlarından tam olarak tanımadığı belliydi hazır böyleyken hiç bir şey söylemeden geri mi dönseydi.
***************************************
Yaklaşık 2 saat tir bu bankta oturuyorlardı ilk başta ikisi de yan yana oturdu ve ikisi de ağzını açmadı ama metinin cebindeki kolyeyi çıkarmasıyla meleğin o acı dolu bakışları adamınkilerle birleşti o böyle bakınca içi acımıştı metinin ‘’Nasıl buldun beni’’ diye sormuştu kız , metinse buruk bir gülümsemeyle ‘’Seni aramaya çıkmıştım ayaklarım beni buraya getirdi.’’ Dedi. Kız kafasını önüne eğdi daha fazla gözyaşı döküp küçük duruma düşmek istemiyordu ama gözlerinde ki iki inatçı damla yüzünden aşağı kayıverdi, metinin ise o iki damlayla yüreğine sanki bir şey oldu canı yandı daha önce kimse için böyle hissetmemişti, ardından meleğin o ince sesi sessizliği bozdu. ‘’Kolye, o bana ölen annemin hediyesiydi, yanında getirdiğin için teşekkür ederim, onu alabilir miyim ? ‘’ sorusuna karşı elindeki kolyeyi uzattı metin aslında hiç vermek istemiyordu kız şimdi çekip giderse ne ona ait bir hatıra kalacaktı nede içindeki o gülen yüzü, sahi resimde ne kadar da mutluymuş, mutluykende ne kadar güzel gülmek ona gerçekten yakışıyormuş, keşke yakından da görebilse, bunları düşünürken aklına daha adını bile söylemediği geldi ardından ‘’Bu arada ben metin, dün ikimizde sarhoştuk ve hiç olmaması gereken şeyler oldu.’’ Kızdan bir ses gelmeyince aklına takılan şeyi sordu. ‘’Konuşurken babandan bahsetmiştin onun acı çekmesinden, niye öyle dedin babana söylemezsen zaten ne olduğunu anlamaz.’’ Kız bu lafı duyunca hafif alayla gülümsedi ve adamın yüzüne baktı, gözleri ona ne de güzel bakıyordu keşke başka bir zamanda başka bir yerde karşılaşsalardı, hele o geniş omuzları tam kafayı yaslayıp huzur bulunacak cinstendi. Sabahtan beri zaten içini yiyen histen dolayı açılmak istedi kız, zaten bu adam onu dinledikten sonra çekip giderdi bir daha da zaten yüzünü görmezdi, bunun ardından anlattı babasının hastalığını ilaçların masraflarını, dün gece olmasaydı evleneceğini.
Metin kızın üzüldüğünü anlamıştı ama durumun bu kadar trajik olduğunu düşünmemişti. Metin bu kızla evlense hem kızın hayatı kurtulurdu hem de babası İstanbul da iyi bir tedavi görürdü ama ya metinin babası asla böyle bir şeye izin vermezdi evlatlıktan reddederdi onu, ne yapsa şimdi, çaresizce kıza baktı kız ondan daha çaresiz duruyordu, kızın aklına bir şey gelmiş olacak ki dudakları büzüldü , ahh o dudakları dün geceden aklında kalan nadir kalan şeydi. Sonra kız tekrar ağlamaya başladı bu sefer annesinin ölümünü anlattı, uzun zamandır birileriyle konuşmaya öğle ihtiyacı varmış ki.
Metin daha fazla dayanamayarak çekti kızın kolundan ve kafasını göğsüne yasladı kendi çenesini de kızın kafasına ‘’Ağla’’ dedi usulca ‘’Ama bu son gözyaşların olsun, bir daha o güzel gözlerinden yaş akmasına izin vermeyeceğim.’’ Biraz bekledikten sonra kız ondan geri çekilmeye çalışmadı hafif bir gülümsemeyle devam etti. ‘’İsmini bilmediğim güzel kız hadi gidip evlenelim.’’
