de tijd mist troostigheid

28 3 0
                                        

er groeit

geen stilte om me heen

in de neerslag van geluiden

verdrink ik moederziel alleen

waar schaduw

dagen met donker kort

schort het aan licht

voor nog enig perspectief

de tijd mist

troostigheid als zij

met lange slagen

de uren gaat vertragen

chaos tocht

in gure vlagen

gaat zwart land het

witte doek nog dragen

ik heb ineens

de knoppen omgezet

ALLE voorjaarsbloemen

uitdagend voor het raam gezet

Een gedichtenboekVerhalen om door geobsedeerd te raken. Ontdek het nu