Waking up from a hangover is the hardest thing to do early in the morning, but knowing that no one would give a damn about whether you're fine or not is I think, the saddest part. My head is pounding and last night's event came flashing back at me. Napailing na lang ako and do my morning routines. I still have to go to my office and work hard so I will keep my mind busy.
I arrived at my office around 8 A.M. Everything is normal except from a stem of white rose with a note waiting for me and resting on the top of my table.
'Hi gorg!
-134 xoxo'
"Kinilig ka?" Mapang-asar niyang tanong habang nakahiga kami sa tabi ng dagat at pinagmamasdan sumayaw ang mga bituin
"Hindi" Pag-dedeny ko. Nakakahiya kasi umamin na kinilig talaga ako sa ginawa niya, hindi pa naman ako showy.
"Kinilig ka eh! Aminin mo na kasi. Tignan mo ako, hindi ko dinedeny na kinilig ako nung sinabihan mo ko ng I love you" Pangungulit niya habang sinusundot-sundot ang tagiliran ko.
"Bat ka naman kinilig? Kalalaki mong tao. Baka bading ka ah!" Tumawa ako at napaupo.
"Never ko kasing ikakahiya na kinikilig ako kapag sinasabihan mo ko ng I love you. Kasi syempre diba, ikaw ba naman sabihan ng I love you ng taong pinakamamahal mo."
"Ang corny mo! Nakakatawa ka" Bigla niya akong hinila pahiga kaya't nakaulo na ang ulo ko sa isang braso niya at ang isa naman ay nakayap sakin
"Nakikita mo ba yung mga stars na yan? Sila yung magiging witness natin sa pagmamahalan natin. Kaya kapag dumating man yung araw na kinukwestyon natin yung pagmamahal natin sa isa't-isa, tumingin ka lang sa langit para maalala mo yung mga pinagsamahan natin at para masagot niya yung tanong mo" Sabi niya habang tinuturo isa-isa ang mga bituin
Hindi ako nakatingin sa mga bituing tinuturo niya, bagkus nakatingin ako sa mukha niya. I never thought na may side pala siyang thoughtful and that night, I know I am beginning to love him more as each day passes.
Tirik na tirik ang araw pero bat 'yon pa ang naalala ko? Parang natatanga na naman ang isip ko. Of all memories bakit yan pa. Pero sabagay, matagal na naman akong tanga, matagal na din akong nagpapakatanga.Pero nakakadiri lang kasi nagdadrama na naman ako. I mean, this is not so me. I don't usually do this kind of shit. Ang ganda-ganda ng araw tapos sinisira ko lang para sa isang lalaking hindi deserve ang oras at pagmamahal ko.
'Trina is Calling'
I answered Trina's call immediately kasi kahit naman napakastraight forward ng taong ito ay mahal na mahal ko 'to. She knows well my flaws and my strength.
"Amber. I need to see you"
"If we're going to meet and going to talk about my husband and his mistresses, I am not interested"
"No! It is not like about that. Well, sort of you know"
"Oh cut the crap Trina. Spill it"
"Uhh- I saw your husband with -uhh"
"With who?"
"Lindsay"
"Oh! So the bitch is back?"
"Yep! Readyng ready na agawin yung asawa mo"
"Kung magpapaagaw" I joked and laughed
"Hindi mo masabi. Hindi mo hawak ang puso at isip niya" At bigla akong nawala sa mood ng marinig ko ang sinabi niya.
"Uh hey Trina. I got to go. I still have to read some documents here. Bye. Loveyou!" I hung up already and didn't wait for her reply anymore. Mas hahaba lang ang usapan at magtatanong lang yun.
I know she got a point. Pero hindi ko lang talaga matanggap yung sinabi niya kasi natatakot na naman ako mawala si Greg sakin. Greg is all what I have now. I can shoo away his other mistresses easily using my feisty attitude, but with Lindsay? I don't even stand a chance.
Wala akong binatbat dun. Hindi pa nagsisimula ang laban, talong-talo na agad ako. Pero excuse me, hindi ako magiging si Amber Standford ngayon ng wala-wala lang. Kaya kalma, I won't let her or even anyone steal my husband.
---
A/N: Happy Holidays everyone! Thank you for reading! God Bless :)
BINABASA MO ANG
Infidelity and a Vow
Romance'Once a upon a time, the prince finds his happiness in another princess' arm. The End' That's how my so-called fairytale ended and how my misery began. He commits infidelity and I preserve my vow.
