ဒီနေ့တော့ သေချာပေါက် Jungkookဆိုတဲ့crushကြီးနား ခြင်လို တစ်၀ဲလည်လည် လုပ်မယ်လို ငါ Kim Seokjinအာမခံတယ်.
"ဟားဟားဟား"
"အဟွတ်..ဟွတ်"
"ရားး Youngi မင်း ဘယ်လိုစားနေတာလဲကွ!"
"မင်းကရော ရုတ်တရပ်ကြီး မှန်ပွတ်သံကြီးနဲ့ ဘာလို့ထရီတာလဲ?"
"မင်း..မင်း"
"တစ်မင်း..မင်းနဲ့ ဘာဖြစ်ချင်တာလဲ မုန့်၀ိုင်းမင်းရှင်းမှာမိုလို့လား?"
"မရှင်းဘူး!"
"Jiminက ဘာလို့ခုထိမလာသေးတာလဲ မင်းသိလား? "
"မသိဘူး"
"......."
*Seokjin စိတ်ထိန်း စိတ်ထိန်း ငါ့ရဲ့ချောမောမှု့တွေ ဒီကောင်ကြောင့်နဲ့ ဖျက်စီးပြစ်လို့မရဘူး စိတ်ထိန်း စိတ်ထိန်း*
"ငါဗိုက်၀ပြီ ဒါတွေ မင်းရှင်းလိုက်တော့ Kim Seokjin ငါအတန်းသွားတက်ပြီ"
".........."
*ငါ Jungkookကို ဘယ်လိုစခေါ်ရမလဲ အာညော် မဟုတ်သေးပါဘူး *
"Seokjin!"
"ဘာလဲ"
"ငါပြောတာ မင်းကြားလား"
"ကြားတယ်လေ"
ကပ်ချီးငပိရှီက အရင်ကဆို သူ့ပိုက်ဆံရှင်းခိုင်းရင် ပွစီပွစိလုပ်တဲ့သူက ခုတော့ ညိမ်နေပါလား
"မင်း ဘာမှမပြောတော့ဘူးလား?"
"မပြောဘူး Youngiမင်းဘာဖြစ်နာလဲ"
"အဲ့ဆို ပြီးတာဘဲ အတန်းသွားတက်ပြီ"
"သွားသွား"
After 15 minutes...
"တော်ပြီ ထိုင်ရတာ ဖင်ညောင်းတယ် အတန်းဘဲသွားတက်တာဘဲ ကောင်တယ်"
Seokjinဟာ ဘေးမှာရှိတဲ့ကျောပိုးအိတ်ကို ယူလိုက်ပြီး ထိုင်ခုံက ထသွားမယ်အလုပ်
"မောင်လေး!"
"ဟမ်?"
"မင်းကိုခေါ်တာ ဘေးတွေရှောက်ကြည့်မနေနဲ့ "
"အာ..ကျွန်တော့်ကို ခေါ်တာလား? ဘာကိစ္စရှိလို့လဲဗျ"
"ဘာကိစ္စရှိရမှာလဲ ပိုက်ဆံကိစ္စပေါ့ဟဲ့"
