Heartbreak anniversary [COMPLETED]

4

သူဆရာ့ကိုသေဘာက်ေနေၾကာင္းရင္ဖြင့္
မိေတာ့ ႐ူတို ဘက္ကထူးဆန္းစြာ
ျပန္လည္တံု႔ျပန္လာသည္....။
သူေမ်ွာ္လင့္ထားသလိုမ်ိဳး...ဟုတ္လား..
ေကာင္းတယ္ကြာ...ငါအားေပးတယ္ ဆိုတာ
မ်ိဳးမဟုတ္ခဲ့ပါ...။
႐ူတို ကသူ႔ကိုအတန္ၾကာ အဲဒီလိုထူးဆန္း
တဲ့အၾကည့္နဲ႔ၾကည့္ေနခဲ့ၿပီးေနာက္မွာ
ေတာ့ တစ္ခုခုေျပာဖို႔ျပင္လိုက္ေပမယ့္...
ဆရာျပန္ေရာက္လာတာမို႔ ႐ူတို ေျပာမယ့္
စကားကိုသူၾကားခြင့္မရလိုက္...။

မွာထားတာေတြေရာက္လာတာမို႔
သူတို႔စကားစျပတ္ကာ...အစားကိုသာ
အာရံုစိုက္လိုက္ၾကသည္...။

"အာ....ယို႐ွီခြန္း ေရာက္လာၿပီလား..."

စားေနၾကရင္းမွ ဆရာ့အသံၾကား
တာမို႔ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူတို႔ဝိုင္းဆီကို
ေလ်ွာက္လာေနတဲ့ အရပ္႐ွည္႐ွည္
ခပ္ေခ်ာေခ်ာအစ္ကိုတစ္ေယာက္ ကို
ေတြ႔လိုက္ရသည္....။

"႐ူတို မင္းကေတာ့....မေျပာမဆိုနဲ႔
အဲ့ေက်ာင္းကိုေရာက္သြားတာပဲေနာ.."

အဲ့အစ္ကိုကဆရာ့ေဘးကေနရာလြတ္မွာ
ဝင္ထိုင္ရင္း ႐ူတို႔ ကိုေျပာသည္...။

"ဟမ္...ဂ်ယ္ဂ်ဴမွာ႐ွိေနရမယ့္လူက
ဘယ္လိုလုပ္ဒီကို ေရာက္လာရတာလဲ.."

"နားရက္ရတယ္ေလ.."

"ေအာ္...အားေနတယ္ေပါ့.."

"အမယ္...တစ္ႏွစ္ပတ္လံုးမနားတမ္း
ဆက္တိုက္အလုပ္လုပ္ၿပီး...ခုမွနားရတာ
ပါေနာ..."

"သိပါတယ္...ကြၽန္ေတာ္က စလိုက္တာပါ.."

"အႀကီးကိုစ စရာလား...။
ဒီေကာင္ေလးေတာ့နာခ်င္ေနၿပီ.."

ယို႐ွီ ကလက္ရြယ္ေတာ့ ႐ူတိုကကိုယ္ကို
က်ံဳ႕လိုက္သည္....။

"ေတာ္ၾကပါေတာ့...ခုမွေတြ႔ရံု႐ွိေသးတာကို
ရန္ျဖစ္ေနၾကၿပီ..."

ဆရာ့ရဲ႕စကားသံေအာက္မွာမွ ႏွစ္ေယာက္
သားက ၿငိမ္သြားၾကတယ္...။
ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့အေျခအေနေတြကို
နားမလည္တဲ့ ဂ်ယ္ေဟာ့ကေတာ့
ဒီတိုင္းၾကည့္ေနရံုသာ...။