"Sevgili günlük,
6. sınıfa geçtim. Annem derslerime çalışmam gerektiğini söylüyor durmadan. Geleceğimi kurtarmalıymışım. Matematiğim hep yüksek olmalıymış. Çok para kazanacağım ileride! Anneme de bir sürü elbise alacağım."
ও
jeonjk:
Yakaladım seni
(10.13)
rosiesrose:
Ne diyorsunuz efendim anlayamıyorum
(20.34)
jeonjk:
Bir an hiç yazmayacaksın sandım
rosiesrose:
Düşündüm onu
Ama kıyamadım 😭
jeonjk:
Yaşasın?
rosiesrose:
Kim olduğumu biliyor musun
jeonjk:
Hayır açık vermedin hiç
Bir süzdüm insanları ama garip davranışları olan birisi yoktu
rosiesrose:
Mükemmel bir oyuncu olduğumu anlamışsındır
jeonjk:
Ona ne şüphe
rosiesrose:
😌
jeonjk:
Demek en iyi sınıftasın
rosiesrose:
Övünmek gibi olmasın ama evet en iyisiyiz
jeonjk:
Çemberin daraldı
rosiesrose:
Beni bulmayacaksın
jeonjk:
Ondan emin olma
rosiesrose:
Eminim
Ben istemediğim sürece de bulamazsın
jeonjk:
Seçeneklerim 7ye falan düştü
rosiesrose:
10 kız yok mu o sınıfta
jeonjk:
2si olacağını sanmıyorum
1i de hemen arkamdaki sıradaydı ona bildirim gelse anlardım
rosiesrose:
Kim o 2 kişi
jeonjk:
Söylemem ;)
rosiesrose:
Neden 😭
jeonjk:
Sen bana her şeyini söylüyor musun 🤨
rosiesrose:
Tamam gayet mâkul
•görüldü
"Kiminle konuşuyorsun?"
Namjoon hyung elindeki kupayı bana uzatıp karşımdaki çift kişilik koltuğa oturdu. Telefonumu kapatıp cebime koyarken omuz silktim.
"Tanımazsın."
"Sen de tanımıyorsun değil mi?"
Kaşlarımı çatıp ona baktığımda gamzelerini ortaya serecek şekilde büyükçe gülümseyip çayından bir yudum aldı. Gerçekten yakışıklı bir yüzü vardı, yalan yok.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Paper Hearts
FanfictionSimsiyah bir kitap gibi düşün kendini Jeongguk. Okumaya başladıktan sonra insan ruhunu cılız mum ışığıyla aydınlatılmaya çalışan bomboş bir odada buluveriyor. Seni tanıdığını sanarken aslında hiç tanımamış, anladığını sanarken hissettiğin duyguların...
