အခ်စ္လူဆိုးမေလး

12

တရက္ကုမၸဏီမွာအေရးႀကီးကိစၥရွိတာမို႔Eun Shinေနေကာင္းခါစမို႔Young Saengကမသြားခ်င္ေပမဲ့သူမရွိလို႔မျဖစ္တဲ့ပြဲမို႔Eun Shin ကို​ေျပာလိုက္တယ္
"မ ဒီေန႔အလုပ္ကိစၥကအေရးႀကီးလို႔ေမာင္သြားမယ္ေနာ္"
"သြားပါေမာင္ရတယ္"
"ညေစာေစာျပန္ခဲ့မယ္ေနာ္"
"Ommေမာင္"ဆိုေတာ့Young Saengကထြက္သြားတယ္
Beom Chulကလဲအျပင္ထြက္သြားေတာ့Eun Shinတစ္
ေယာက္ထဲျဖစ္ေနေတာ့ဧည့္ခန္းမွာထိုင္ေနတယ္
အဲဒီအခ်ိန္အိမ္ထဲကိုJeon Yiကေက်ာ္ပီးဝင္လာတယ္
"မင္း မင္းဘယ္သူလဲ"
"က်ဳပ္ဒီအိမ္ကHeoကေတာ္ကိုလာေတြ႕တာ"
"အေဒၚႀကီးဝင္ခိုင္းလိုက္"ဆိုတဲ့အသံကိုၾကားေတာ့Jeon Yiကၾကားဖူးေနတဲ့အသံျဖစ္ေနေတာ့စိတ္ထဲဇေဝဇဝါျဖစ္
သြားတယ္
အထဲေရာက္ေတာ့ဧည့္ခန္းမွာထိုင္ေနတဲ့Eun Shinကိုေတြ႕
ေတာ့အံၾသသြားတယ္
"ဟင္ Beeရဲ႕Aceပါလား"
"ဘာကိစၥလဲRed Mice"
"မင္းကHeo Young Saengရဲ႕မိန္းမျဖစ္ေနတာလား"
"အခုမွသိတယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းျပခ်က္ေပးဖို႔စဥ္းစားေနတာလား"
"ငါမင္းမွန္းမသိလို႔ပါ"
"အေဒၚႀကီး"
"ဟုတ္ကဲ့မမေလး"
"ေကာ္ဖီယူေပးပါ၊ၿပီးရင္အျပင္မွာလိုအပ္တဲ့စားစရာသြား
ဝယ္လိုက္"
"ဒါေပမဲ့မမေလးအနားပဲေနရမယ္လို႔အကိုေလးက"
"ကၽြန္မစကားနားေထာင္ပါ၊စကားႏွစ္ခါမေျပာတက္တာ
သိမယ္ထင္ပါတယ္"
"သိပါတယ္မမေလး၊ဒါဆိုေကာ္ဖီသြားေဖ်ာ္လိုက္ပါ့မယ္"
"ဘာကိစၥလဲ"
"တကယ္ေတာ့ငါလာတာအဓိကJenniferကိစၥပါ"
"နင့္ေကာင္မကဘာေတြရႈပ္ခိုင္းတာလဲ"
"နင္သိေနတယ္လား"
"ငါကAceပါ၊ဘယ္သူဘာဆိုတာအကုန္သိတယ္"လို႔ေျပာေနတဲ့အခ်ိန္အေဒၚႀကီးကေကာ္ဖီခ်ေပးၿပီးအျပင္ထြက္သြာ
းတယ္
"ဒါဆိုအဓိကကိစၥလဲနင္သိမွာေပါ့"
"အဲဒီေကာင္မကိုနင္ကတကယ္ႀကိဳက္ေနတာလား"
"ဘယ္ဟုတ္မလဲဟာ၊ငါႀကိဳက္ေနတဲ့လူကသပ္သပ္"
"နင္ဘာသာႀကိဳက္ခ်င္တဲ့လူကိုႀကိဳက္ငါစိတ္မဝင္စားဖူး၊
တခုပဲYoung Saengကငါ့အပိုင္၊ငါအတြက္ပဲသူ႔အခ်စ္
ေတြစာနာနားလည္ေပးတဲ့သူ၊အဲဒီေတာ့လာမထိနဲ႔"
"မထိပါဖူး၊နင္အကိုေတြေမာင္ေတြေနေကာင္းတယ္မလား"
"အေျဖသိပီးသားကိုဘာလို႔ေမးေနတာလဲ၊တခုပဲ"
"အဲဒီတစ္ခုကိုငါသိတယ္၊နင္မိသားစုကိုငါမထိပါဖူး"
"ပီးတာပဲ၊နင္ျပန္ေတာ့"
"နင္ေနမေကာင္းဖူးလား၊မ်က္ႏွာၾကည့္ရတာျဖဴဖပ္ျဖဴေရ
ာနဲ႔"
"စိတ္မပူပါနဲ႔၊ငါမေသေသးပါဖူး"
"Omm၊ငါျပန္ပီ"ဆိုၿပီးJeon Yiကျပန္သြားတယ္
Jeon Yiျပန္သြားပီးခနေနေတာ့Kimကေစ်းကျပန္လာတယ္
အေဒၚႀကီးဝင္လာပီးခနေနေတာ့Beom Chulလဲျပန္လာ
တယ္
ဆက္တီေပၚမွာအိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့Eun Shinကိုေတြ႕ေတာ့အန
ားကိုကပ္သြားတယ္
ေဘးကခံုမွာဝင္ထိုင္ပီးေနမေကာင္းေနတဲ့Eun Shinမ်က္ႏွ
ာကိုၾကည့္ရင္းေျပာလိုက္တယ္
"ေတာင္းပန္ပါတယ္ခယ္မေလး၊ကိုယ္ဒီေလာက္ထိမရည္ရြယ္ခဲ့ပါဖူး၊ခယ္မေလးအကိုကိုလဲကိုယ္ေတာင္းပန္ပါတယ္"လို႔ေျပာၿပီးသူ႔အခန္းထဲဝင္သြားတယ္
Beom Chulအခန္းထဲဝင္သြားတာနဲ႔မွိတ္ထားတဲ့Eun Shin
မ်က္လံုးေတြကပြင့္လာတယ္
ထထိုင္လိုက္ပီးYoung Saengစီကိုဖုန္းဆက္လိုက္တယ္
"Hello"
"Hello"
"ေမာင္မၿပီးေသးဖူးလား"
"စီအီးအိုမအား..အမေလး"
Young Saengလဲကုမၸဏီေရာက္ထဲကအလုပ္ကိစၥေတြနဲ႔
ရႈပ္ေနတာမို႔ဖုန္းကိုကိုင္မအားေပ။
အဲဒါေၾကာင့္အတြင္းေရးမႈးကဖုန္းကိုင္ၿပီးေျဖတာဘာမွမေ
ျပာေပမဲ့ဟိုဘက္ကအသံကိုၾကားေတာ့ဖုန္းကိုဆြဲယူလိုက္တယ္
"မင္းသြားေတာ့...ဟယ္လို သဲ"
"အလုပ္ရႈပ္ေနလားေမာင္"
"နည္းနည္းပါ၊သဲေနမေကာင္းလို႔လား"
"အျပန္က်ရင္ငါးဆန္ျပဳတ္ဝယ္ခဲ့ေပးပါလား"
"ဝယ္ခဲ့မယ္သဲ၊က်န္တာဘာစားအံုးမလဲ"
"Fish Cakeပါဝယ္ခဲ့ပါ"
"ခနေနေမာင္ျပန္လာမယ္ေနာ္"
"ခ်စ္တယ္ေမာင္"
"ေမာင္လဲအမ်ားႀကီးခ်စ္တယ္"ဆိုၿပီးဖုန္းခ်သြားတယ္
Young Saengဘဲဖုန္းခ်ၿပီးတာနဲ႔အလုပ္ကိုျမန္ႏိုင္သမွ်
ျမန္ျမန္ၿပီးေအာင္လုပ္ပီးအိမ္ျပန္သြားတယ္
အိမ္ေရာက္ေတာ့ဝယ္လာတဲ့ဆန္ျပဳတ္နဲ႔Fish Cakeကိုျပင္
ဆင္ပီးEun Shinကိုသြားနိႈးလိုက္တယ္
"ေမာင္သဲကိုေအာက္ထိခ်ီသြားပါလား"
"တကယ္လား"
"Omm"ဆိုေတာ့Young Saengကေပြ႕ခ်ီပီးထမင္းစားတဲ့ေနရာအထိေခၚသြားတယ္
ထိုင္ခံုမွာထိုင္ပီးEun Shinစားဖို႔လုပ္ေပးေနတဲ့အခ်ိန္Beo
m Chulကလဲထမင္းစားဖို႔ထြက္လာတာနဲ႔ဆံုသြားတယ္
"Myineaမင္းတို႔ရွိမွန္းမသိလို႔"
"အေဒၚႀကီးသူစားဖို႔ျပင္ေပးလိုက္ပါ"
"သဲ"
"သူလဲအေနထိုင္ၾကပ္ပါေစ၊စားပါေစ"
"ေက်းဇူးပါခယ္"
"ေမာင္ထိုင္ေတာ့ေလ"ဆိုေတာ့Young Saengကေဘးမွာထိုင္လိုက္တယ္
ဆန္ျပဳတ္ပူေနေတာ့Young Saengကေအးေအာင္မႈတ္ေပး
ပီးEun Shinကိုတိုက္လိုက္တယ္
"စားေကာင္းလား"
"အြန္းေကာင္းသားပဲ၊ေနာက္ပီးစားဖူးေနသလိုပဲ"
"ဟုတ္လား"
"ဘယ္ဆိုင္ကဝယ္လာတာလဲေမာင္"
"ကၽြန္ေတာ္တို႔ရည္းစားဘဝတံုးကသဲႀကိဳက္တယ္ဆိုလို႔အ
ၿမဲလိုလိုသြားစားတဲ့ဆိုင္ေလ"
"မွတ္မိေနတယ္ေပါ့"
"ဒါေပါ့ကိုယ့္မိန္းမအႀကိဳက္ကိုမွတ္ထားရမွာကိုယ့္တာဝန္
ေလ"
"အဲလိုပဲအၿမဲတမ္းခ်စ္စရာေကာင္းေနမွာလားေမာင္"
"ပိုခ်စ္သြားတယ္မလား"
"Ommအမ်ားႀကီး"
"ကဲဒါဆိုေနာက္တစ္လုပ္ထပ္စားလိုက္ပါအံုးဗ်ာ"
"​ေမာင္လဲစားအံုး၊အဆာခံလိုမရဖူးေလ"
"သဲၿပီးမွစားမယ္"
"သဲခြံ့ေကၽြးမယ္"ဆိုၿပီးထမင္းနဲ႔ဟင္းကိုခြံ့ေကၽြးေတာ့စားလိုက္တယ္
ႏွစ္ေယာက္စားပီးသြားေတာ့Eun Shinတို႔ကအေပၚတက္
သြားတယ္
အေပၚေရာက္ေတာ့Young Saengကေရခ်ိဳးၿပီးအေပၚပိုင္း
ဘာမွမဝတ္ပဲEun Shinကိုဖက္အိပ္လိုက္တယ္
မိုးလင္းေတာ့သူ႔အကိုေတြေရာက္လာတာပီးJung Minက
Eun Shinအတြက္စားစရာခ်က္ျပဳတ္ေပးေနလိုက္တယ္
Jung Minကိုအေနာက္ကေနဖက္ပီးEun Shinကေမးေစ့ကိုပခံုးေပၚတင္ထားလိုက္တယ္
"ကိုကိုMinအေညႇာ္ခံလို႔ျဖစ္ရဲ႕လား၊ေခါင္းကအနာနဲ႔"
"ကိုကိုသက္သာပါတယ္ငယ္ရယ္၊ကိုကိုရဲ႕ငယ္ေလးေနမ
ေကာင္းအရမ္းျဖစ္ေနတယ္ထင္တယ္ဟင္"
"အရမ္းေတာ့မဟုတ္ပါဖူး"
"ကိိုကိုသိပါတယ္ငယ္ရယ္၊ငယ္ဒီလိုခၽြဲတာေနမေကာင္းအ
ရမ္းျဖစ္တာပဲျဖစ္ျဖစ္စိတ္မေကာင္းအရမ္းျဖစ္တာမ်ိဳးက်
မွဒီအက်င့္ေလးကေပၚလာတာေလ"
"ဟီး"
"Young Saengနားသြားေနေလ"
"မေနပါဖူးကိုကိုနားပဲေနမွာ"
"ကဲဟိုေမာင္ႏွမဒီမွာလာေနပါ၊စားစရာကိုကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးပဲ
ျပင္ဆင္ေပးပါ့မယ္၊ေတာ္ၾကာႏွစ္ေယာက္လံုးျပန္ဖ်ားကုန္
မယ္"
"ေကာင္းပါပီ၊ကိုယ့္ရဲ႕အိမ္ရွင္မေလးေရ၊လာငယ္သြားၾကမ
ယ္"ဆိုၿပီးေမာင္ႏွမႏွစ္ေယာက္အျပင္ကိုထြက္လာတယ္
အျပင္ေရာက္ေတာဆိုဖာမွာထိုင္ပီးJung Minရင္ခြင္ထဲမွာမွီပီးစကားေျပာလိုက္တယ္
"ေယာက္ဖ"
"ဟုတ္ကဲ့ေယာက္ဖႀကီး"
"ငယ္ကေတာ္ရံုတန္ရံုျဖစ္ရင္ဒီလိုမခၽြဲဖူး၊သူအရမ္းစိတ္မေ
ကာင္းတာပဲျဖစ္ျဖစ္၊အဖ်ားမရွိပဲဒီလိုခၽြဲရင္ပိုဂ႐ုစိုက္ေပး
ေနာ္"
"စိတ္ခ်ပါေယာက္ဖႀကီး"
အဲဒီအခ်ိန္Beom Chulကအျပင္ကျပန္လာေတာ့Jung Mi
nကိုေတြ႕ေတာ့ေတာင္းပန္စကားေျပာဖို႔သြားလိုက္တယ္
"ဘာ...ဘာလုပ္မလို႔လဲ"
"မဟုတ္ပါဖူး၊ဟိုတေန႔ကကိစၥအတြက္ေတာင္းပန္ခ်င္လို႔ပါ"
"မေတာင္းပန္ပါနဲ႔၊ေက်းဇူးျပဳၿပီးအနားကိုမလာပါနဲ႔"
"ေတာင္းပန္ပါတယ္၊ေနာက္ပီးရဲစခန္းမတိုင္တာကိုလဲေက်
းဇူးတင္ပါတယ္"
"ေက်းဇူးျပဳၿပီးကၽြန္ေတာ္တို႔ေမာင္ႏွမနဲ႔ေဝးရာမွာေနေပးပါ"
"ေကာင္းပါပီ"
"ကိုကိုဘာလို႔ႏွလံုးခုန္သံေတြျပင္းလာတာလဲ"
"နည္းနည္းပါငယ္ရာ"
"ေဆးေသာက္လိုက္အံုးကိုကိုMin"
Eun ShinကေဆးယူၿပီးJung Minကိုတိုက္လိုက္တယ္
ေဆးေသာက္ပီးတာနဲ႔Eun Shinကသူအကိုေက်ာကိုပြတ္
ေပးေနလိုက္တယ္
"သက္သာလားကိုကို"
"Omm၊သက္သာပါတယ္"
"ကဲထမင္းစားလို႔ရပါပီ"ဆိုတဲ့Kyu Jongအသံၾကားေတာ့
သူတို႔၃ေယာက္ဝင္သြားတယ္
Eun Shinစားဖို႔အသားႏႊင္ေပးရတာနဲ႔ေရခပ္ေပးေနတဲ့Young Saengကိုၾကည့္ရင္းJung MinေရာKyu Jong
ေရာကျပံဳးလိုက္ၾကတယ္
ညေနအထိေနၿပီးျပန္သြားၾကတယ္
တပိုင္းနားမယ္ေနာ္❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️