Back To Friends - Rafe Cameron

#9 "Koca Bebek"

Şafak vaktine doğru kalkmıştık. Gökyüzünün o kadar güzel bir havası vardı ki beni eski zamanlara götürdü diyebilirim. Eski zamanlardan, sadece ben ve Sarah'ın olduğu günler.
Dünyaya karşı Cameron ve Gilmore!

İnsanlar dışarıdayken bize bakıp;
"Heyy nasılsınız bakalım Cameron ve Gilmore?" diye seslenirdi. Bize böyle sesleninmesi hoşumuza giderdi çünkü onların bizim kim olduğumuzu bilmeleri çok havalıydı.

Kie:"Millet hazır mıyız?"

John B:"Sanırım evet."

Sarah:"Eve ilk ben giriyor olacağım benim işaretimi bekleyin daha sonra gelirsiniz."

Cindy:"Dikkat et Sarah."

Hepimiz biraz gergindik. Sonuçta bu adamlar bariz bir şekilde tehlikelilerdi. Onlarla tekrar yüzyüze gelmemiz şu anki en kötü senaryo olurdu.

Sarah'tan mesaj gelmişti içerisi temizdi. Wheezie dışında evde kimse yoktu.

Üst kata hızlı adımlarla çıktık ve ada odasına doğru ilerledik. Wheezie'den aldığımız bilgiye göre Carla ve Rafe sabah erkenden buraya gelmişlerdi ve her ne buldularsa evden hızlı bir şekilde ayrılmışlardı.

Kiara:"Onlar ne buldu öğrenmeden bilemeyiz. Hadi şu odayı bir araştıralım."

Wheezie dahil hepimiz odayı aramaya başlamıştık ancak ne aradığımızı bilmiyorduk. Ceset olmadığı kesindi.

John B:"Hey çocuklar, duvarlar.."

John B'nin bunu demesiyle beraber hepimiz onun baktığı yere doğru bakıyorduk. Duvarlar...?

Pope:"Hey şurası körfez mi?"

Kie:"Sanki şurası da bir yerden tanıdık geliyor."

Duvarlar tam anlamıyla Obx'in haritasıydı. Sanki harita duvara işlenmiş gibiydi. Şaşkınlıkla bir oraya bir buraya bakıyor, doğup büyüdüğümüz adayı inceliyorduk.

Daha sonra Wheezie'nin de yardımı ile Melek Meşesi adında bir ağaç çizimi bulmuştuk. Oranın neresi olduğunu iyi bildiğimizden aynı Carla ve Rafe gibi hızlıca evi terkedip arabaya doğru ilerlemiştik. Hem çok mutlu hem de çok gergindik.

Bataklıktan geçmemiz gerekiyordu. Gel-git zamanı olduğundan deniz çekilip buraya doğru vuruyordu.

John B:"Hey çocuklar dikkat edin işte geliyoorr."

Sarah:"John B! Biraz dikkat etsene."

John B:"Sakin ol alt tarafı azıcık su gelmiş gibi oldu. Bir şey olmaz."

Cindy:"Ahhh cidden iğrenç cam kapalı olmasa bataklık suyuyla dolaşıyor olacaktım."

JJ:"Anlaşılan prensesimiz su sevmiyor."

Cindy:"Su sevmiyor olsam bu adada ne işim olurdu? Ayrıca bu normal bir su değil pis su farkındaysan. Eğer değersem pis kokarım."

JJ:"Yıkanırrsın geçer bir şeyin kalmaz."

Cindy:"Aman çok meraklıydım bataklık suyuna sanki."

Bunu dediğim zaman kulağıma doğru eğilip fısıldayarak;
"Belki birkikte yıkanırız olmaz mı cupcake?" demişti.

Yüzümün kızardığını hissettiğim için belli olmayacak şekilde ellerimle kapamaya çalışmıştım. O ise karşıma geçmiş tatlı tatlı sırıtıyordu.

Az ilerledikten sonra arabayı gizli olduğuna dikkat ederek bir yere saklamıştık. Biz de sessizce ağaca doğru ilerliyorduk. Ancak gördüklerimiz karşısında şok olmuştuk diyebiliriz.