TILSIMIN SESİ/ Işığın Alevi-2

48. Bölüm

Herkese merhaba 🙋🏼‍♀️

Öncelikle bu bölümü bekleyenlerden gecikme için özür dilemek istiyorum. Elimde olmayan birçok sebepten dolayı istediğim gibi yazamadım. Ama sonunda içime sinen bir bitiş bulmayı başardım 😍

Biliyorsunuz ki bu gerçek bir son değil. Serinin dört kitabı daha var. Yakında üçüncü kitabın adını ve kapağını da paylaşmak istiyorum, sizlerle. Görüşleriniz benim için çok önemli. Işığın Alevi uzun soluklu bir seri olacağı için ara vermeden yazmayı düşünüyorum. ancak... bu sene hayalim olan bölümü okuyabilmek için üniversite sınavına yıllar sonra tekrar hazırlanıyorum. Bu da yüksek bir ihtimalle yazma hızımı etkileyecek.

Düzenli bölümler gelmesi ve okuyacakların fazla beklememeleri için üçüncü kitabı burada yayınlayana kadar bölüm yazarak biriktirmek istiyorum. Böylece ders çalışırken yavaş bile yazsam elimde önceden yazılmış bölümler olur ve düzenli bir şekilde yayınlayabilirim. Devam kitabının ne zaman gelebileceğini bölümün sonunda yazacağım, şimdi burada pek uzatmak istemiyorum 🙈

Muhtemelen epey uzun bir son bölüm bekliyordunuz. Word ve kitap sayfası formatında aslında epey uzun oldu. 3bin kelimenin üzerinde ve bu da kitap formatında on yedi sayfa eder. Ki bu da kitap için uzun bir bölüm demek aslında 🙈

Ama daha uzun olacaktı. Aklımda bir şeyler vardı ve bu bölümün 5-6bin kelime civarında olacağını düşünmüştüm. sonra bölümü yazarken durmam gerektiğini hissettim. Yani bölüm ve kitap sonu tamamen benim içgüdülerime dayanıyor. İçime de sindi. 🥰

Umarım sizin de siner, keyifli okumalar 😻

☘️☘️☘️

48. BÖLÜM

- ZONAN -

"Bir defa soracağım ve sen de tek seferde cevap vereceksin!"

Nixavis'in bağıran sesi koridorları ve içine girdikleri odayı doldurdu. Sarayı henüz yeteri kadar iyi bilmediği için Zonan, ona yolu gösterirken arkasından yürümek zorunda kalmıştı ve bu bile onu delirtmişe benziyordu. Haksız sayılmazdı. Zonan'ın ona söylemediği şeyler vardı. En başta... imparatora verdiği söz yüzünden.

"Tamam," dedi Zonan, arkasından kapıyı kapatıp. Sarayda birkaç tane çalışma odası, misafir odaları, salonlar ve toplantı odası vardı. Burası büyük salonun olduğu kattaki çalışma odasıydı ve en büyük toplantı odasıyla bağlantılıydı. Dimitran toplantı odasında birkaç şövalye ve muhafızla beklediği için Nixavis'i buraya getirmişti.

Nix, ona dönmeden ellerini beline koydu ve pencereye yürüdü. Oval pencerelerin hiçbirinde cam yoktu. Nix'in saçı bir yaz esintisiyle oynarken "Demantaris'in yerini biliyor musun?" diye sordu. Sesi sert, katı, acımasızdı.

Zonan ona söz verdiği gibi tek seferde "Evet," dedi.

Nix sanki bunun aksini duymak istiyormuş gibi irkildi ve nefesini tuttu. Bir süre ona dönmeden ve hareket etmeden öylece durdu. Zonan, artık nefes almasını söyleyecekti ki Nix'in gövdesi ağır bir nefesle hareket etti.

"Txerrea kalkanında yırtık var," diye mırıldandı. Bu bir soru değildi. "Kehanetlerin birkaçı beni Varis Kral'la – Demantaris'le – eşleştiriyor. Hangi dağa ait olduğunu bilmediğim bir dağ lideri rüyama girip çocuk doğurmamı söylüyor. Batı Ormanı'nda yarıklar oluşuyor." Ellerini belinden ayırmadan usulca Zonan'a döndü. Zonan ilk defa karısının gözlerindeki ifadeyi okuyamadı. "Annelerimiz de lanet bir yarıkta öldü." Kırgınlığı yüzüne yansımasa bile gözlerine yansıyordu. Zonan'ın içinde bir parça cız etti. "Karanlık çağ yaklaşıyor, falan filan."