MY PSYCHOPATH WIFE

SPECIAL CHAPTER 1

Ohw, here we go again, same dreams but deferent scenario, pitong taon ko nang napapanaginipan ang mga bagay na yun, paulit-ulit, paulit-ulit din yung sakit, at dumadating na sa point na nakakaapekto na rin yun sa everyday life ko and especially sa mga taong naka paligid sa akin.

I just hugging my pillow at nag muni-muni muna saglit bago tumayo, nang bahagyang bumukas ang pinto ng kwarto.

"Good morning" naka ngiting bati nito sa akin at pumasok ng kwarto.

"Morning" I said at tipid lang na ngumiti sa kanya.

"You okay?" Nag aalalang tanong niya at umupo sa gilid ng kama.

I rest my head on her lap kaya marahan niyang hinaplos ang buhok ko.

"Dahil nanaman ba to sa panaginip mo?" She asked.

I closed my eyes again habang dinadama ang mga haplos na ginagawa niya sa buhok ko.

"In my dream, a saw you and Azura playing in the garden and when I saw you I went to the garden and-"

"Shhhh, don't cry" maamong pagpapatahan niya sa akin at pinunasan ang mga luha ko.

"You said goodbye and I don't want to let you go because once I let go of you, yun na din daw yung last na makikita kita" I don't know but it feels like that dreams are so real, damang dama ko parin hanggang ngayon yung sakit at yung lungkot.

She hold my cheek while my head still resting on her lap at ilang sigundong nanatili ang labi niya sa noo ko, her touches are very gentle and that gives me comfort.

She is the only one who can calm my mind whenever anxiety attacks me.

"All your dreams are not real, Mi" paninigurado niya.

"Do I look like a psycho?" Maigi kong pinagmasdan ang mala anghel niyang mukha.

"You look like an angel Sky, thats why I'm still confused sa mga nakikita ko sa panaginip ko" I said.

"You know me Morris...I can't do in reality everything that happens in your dreams" she said.

"It's time  for your medicine" sinenyasan niya akong tatayo siya, kaya umilis ako sa pagkakahiga sa kanyang mga hita.

She took the syringe and the medicine she gave me every day, sinimulan na niya iyon na iturok sa pala pulsuhan ko.

"Mabisa ba talaga yung gamot na ibinibigay mo sa akin?....parang hindi na kase umiipekto Cial, paulit-ulit paring bumabalik yung ganong panaginip ko" parang wala naman kasing bisa yung tinuturok niyang gamot sa akin araw-araw, at pakiramdam ko mas nakakapag palala pa ito sa akin dahil napapadalas din ang pag sakit ng ulo ko after I take that med.

"Nagdududa ka ba sa pagiging professional doctor ko?" She asked na tila medyo na offend yata sa tanong ko.

"Cial hindi naman sa ganon, I'm sorry for offending you, hindi ko sinasadya..... I mean, I feel like na hindi ako hiyang sa gamot" I said.

"Mi...lahat ng mga na experience mo ngayon, headache, memory lost, dizziness...lahat yun ay mga side effect lang.... Hindi rin kase maganda sa mental health mo ang panood or pagbabasa ng mga thriller contents, nakakadagdag din yun sa isipin mo...and all that contents may trigger your brain" she explained at binalik na sa drawer ang gamot.

"Azura is waiting for us in the dining room, let's go?" naka ngiting saad niya.

I just nodded at tipid na ngumiti sa kanya, inalalayan niya akong maka tayo.

"Don't worry about yourself, I will take care of you no matter what" she planted many gentle kiss on my forehead as assurance.

Maybe I'm just hallucinating, at wala lang talagang meaning ang mga panaginip na yun.

Kailangan ko lang manatiling maging focus sa mag ina ko at wag bigyan ng masyadong oras ang mga hindi maka totohanang bagay.

Lahat ng panaginip mo Morris, ay mananatiling isang panaginip na lang para sayo, you don't have to remember about your past, only me and Azura should be your world... all the people from your past should be left behind -Skyler

A/N:

Naiyak ba kayo mga akla sa ending?HAHAHAHAHAHA
Come on, no one can defeat Skyler, she's smart remember?. She can manipulate you before you even notice....parang kayo HAHAHAHA