Solita [Completed]

Warning 18

"Masama ba pakiramdam mo?" Lumapat ang malambot na kamay ni Mama sa aking noo at pisngi. Matamlay at halos wala akong imik sa buong oras na kasama ko silang dalawa ni Papa.
 
I almost couldn't fake it.
 
Ngunit nagawa ko ngayong magpanggap na tila wala akong natuklasan na sisira sa matagal ng may lamat na pagsasama ng aking magulang dahil sa ramdam ko ang aura ni Mama ang saya.
 
"Oh, medyo mainit ka, why didn't you tell us that you're not feeling well?" Nag-aalalang turan ni Mama.
 
I look at her; she's more beautiful than my father's other woman!
 
Dahil ba mas bata sa edad ni mama?
 
Dumilim sa likuran kong parte nang may malaking bulto ang sumakop sa liwanag. "You want us to go home, anak? We can reschedule this some other time" Si papa.
 
The bridge of my nose hurts a bit as the corner of my eyes becomes wet because of the tears that are threatening to fall.
 
Saang bahay ka uuwi, Papa? Gusto kong itanong upang mapawi kahit papaano ang nararamdaman kong sakit dito sa puso.
 
Hindi mo na nga maibigay sa akin ang buong pamilya, ang pagmamahal mo na pahirapan pang ibigay, yung oras mo na laging kulang pagdating sakin tapos may anak ka sa labas! I'm crying inside my heart!
 
Nong umaga walang pagsisidlan sa galak at saya ang puso ko. I thought Papa genuinely loved my mother.
 
Nagsawa ba? Nainip na maging maayos ang lahat? O sadyang ginusto niyang magpatukso at magpadala.
 
Gaano kaiksi ang naging relasyon niya sa sekretarya?
 
Ibig sabihin sa mga panahong hindi sila nag-uusap ni Mama ay mayroon siyang mga naging babae. Ganun ba silang mga lalaki, hindi mapigilang ang tawag ng laman kaya naghahanap ng init at haplos sa iba?
 
"I-Im alright, ma, pa. Marami lang ginawang activities sa school. Let's continue shopping. Marami po akong gustong bilhin." Iwinaksi ang iniisip. 
 
Ngumiti ako upang huwag na silang mag-alala at para narin mapigilan ang luha na kunti nalang ay papatak na harap harapan!
 
I stiffened when Papa suddenly hugged me. Napangiwi na ako dahil kakawala na ang hikbi sa aking bibig. Gusto ko sana na kung hihilig ako sa bisig mo Papa ay ngingiti ako sa saya hindi ang hahagulgol ako sa sakit.
 
"P-pa, I'm okay." Mahina kong tulak sa kaniya upang makawala at maunang maglakad papasok.
 
Halos mapairap ako sa kawalan.
 
"She doesn't want to be hugged?" Nagtatakang tanong niya kay Mama.
 
"Of course, dalaga na si Arsinoe. You have to understand teenagers. I'm glad she stopped going to bars with her friends." 
 
Great,I didn't stop going to the bar!
 
Sa lahat ng mapupuntahan namin ay halos ipabili ko na lahat. Papa had nothing to say because he's busy flirting with Mama! Kung sana hindi ko nalaman ay baka mangisay ako sa kilig.
 
Seeing him being extra sweet to my mother makes me want to confront him!
 
"I want this, I want that." Turo ko sa mga dapat kunin ng nag-aasisst sakin.
 
Sa inis ko at dala ng galit ang mga pinakamahal ang pinagbibili ko gamit ang cards ni Papa. 
 
Kanino pa niya gagamitin ang pera?
 
"Arsinoe, that's 15 million pesos. You will buy four different colors of that kind of bag?" Sita ni Mama nang tinignan niya ang apat sa anim na bag na nakita ko sa eksklusibong kwarto ng designer brand na paborito niya.
 
My lips were in a thin line.
 
"It will be on Papa's card." Walang pakialam kong sabi.
 
Mama raised her brow at me.
 
"Arsinoe, that's too much. I'm sure you're not going to use it at all. Put it back; choose only one." Striktang nakatingin sakin si Mama.
 
"But I want all of these." Giit ko, hindi pwedeng hindi bibilhin ni Papa!
 
He was involved in a short affair with someone, but I cannot buy these bags.
 
Nakakatawa naman!
 
"Arsinoe, I'm not stopping you from buying designer bags, but you have to understand that this costs millions, not just one million. So choose one or no, you will not buy at all." Katabi ko lang ang aking Ina kaya ang sinabi niya ay kaming dalawa lamang ang nakarinig.
 
"What's the point of shopping if I couldn't buy these? Papa said he'll pay." Nawala na ang ngiti saking labi at hindi ako titigil hanggang hindi masunod ang gusto ko.
 
"Arsinoe!" She called my name, kind of raising her voice at me.
 
"She can have it. Pumili ka pa roon ng gusto mo, Arsinoe. It will not cause a dent to my bank." Sabat ni Papa na may hawak  na champagne flute na marahil ay bigay ng store na aming pinagbibilhan.
 
Hindi makapaniwalang tumingin sa kaniya si Mama. Nagbukas sara ang kaniyang bibig at ilang sandali ay tumayo at pumeywang sa aming harapan. "You're tolerating her, Richard. Magiging gastadora siya sa ginagawa mo."
 
He smiles at me.
 
"So what? I'm working. Kaya kong ibigay o bilhin ang gusto ng aking bunsong anak." Nagkibit balikat si Papa at marahang tumawa.
 
Tila may nagbara sa aking puso kung bakit masakit na marinig ang bunsong anak.
 
I'm not his youngest because he has a son. Iyon ang bunso at hindi ako. What would happen if he found out? Would he end his marriage to Mama to give a complete family to his youngest child?
 
Hindi na umapela si mama, kaya walang naging argumento pang nangyari. We purchased a lot; if Papa goes bankrupt from the things I've bought using his card, I'm not sorry!
 
Dinner came, so we dined in a restaurant.
 
While ordering, I am watching every move of my father. He would just smile at me whenever he caught me shamelessly staring at him.
 
He'd behave if I were to observe.
 
Not until Papa got a hold of his phone, which suddenly made him frown.
 
Hindi na siya makapakali habang nagtitipa, nariyan ang pag-igting nito ng panga animong galit sa kung anong nababasa sa aparato. 
 
Dumating si mama galing sa banyo to freshen up, kaya doon lamang natigil ang aking ama sa kung anong pinagkakaabalahan niya sa phone nito.
 
"I'm sorry I can't join you two. I have an urgent meeting. It's one of our important clients." Saktong dumating ang mga pagkain ay siya ring pagtayo ni Papa upang magpaalam na aalis siya.
 
How didn't I notice this before? Was I focusing too much on wishing for their reconciliation? Resulting in becoming oblivious to what surrounds us.
 
He kissed my mother's cheeks, na halatang nagulat sa biglaang gustong pag-alis ni Papa.
 
When he is about to kiss my forehead, I stop midway. "It's past the working hours, Pa. Mas importante ba ang meeting na pupuntahan mo kaysa kami?" Wala na akong pake kung tunog bastos ako ngayon.
 
Natunugan na kasi niya ang pag-alis ni Solar ng bansa.
 
I made a bait, and he bit it!
 
Gusto kong malaman at mapatunayan na walang halaga ang babaeng iyon sa buhay ni Papa.
 
And Goddamn he proved me wrong!
 
May pakialam siya sa babaeng iyon dahil halos hindi magkaugaga para makaalis ngayon upang mapuntahan at pigilan sa airport!
 
Papa's facial expressions hardened. 
 
"Anak, babawi ako sa susunod. I really have to go. Thrace, I'll call you later. Ihahatid kayo ng mga bodyguards pauwi." Hindi na nakapag react pa si Mama.
 
Nagmamadali at hindi maganda ang tabas sa mukha ng aking ama. He is mad. Ako rin galit ako sayo ngayon pa.
 
Masama ang titig ko sa papaalis na bulto ni Papa. He chose her instead of me and my mother.
 
Bumuntong hininga si Mama.
 
"Well, it's urgent. Hindi naman mapipigilan ang Papa mo, so we might as well enjoy. I'll order wine. It's usual for having a politician and a businessman in the family." Tila normal na bagay lamang ang nangyari. She calls for a waiter and orders a whole bottle of wine.
 
"I'll drink too." Wala akong narinig na bawal mula kay Mama na sa tingin ko ay nawala sa mood pagka-alis ni Papa.
 
 
 
Sa mansyon ako nagpahatid, kahit anong pilit ni Mama na sa kaniyang bahay niya ako matutulog.
 
 
A bit tipsy from the two bottles of wine, I dialed my cousin's phone number. "How was it? Did my father come to the airport looking for her?" I nonchalantly ask Ate Khalista.
 
"We fucked up! Hindi siya sa airport pumunta, someone told him that Solar was in the port! He caught her on time, and your father had met your younger brother." I screamed loudly upon hearing what Khalista was telling me.
 
Enough for the guards to enter and check on what's going on here in the living room.
 
Siya ang una kong sinabihan at hiningian ng tulong sa kung anong dapat gawin.
 
Gusto kong ibato ang phone ko at magwala.
 
"Where are they right now?" Nakita kong may niradyo ang isang tauhan, kaya hindi ko napigilang batuhin ito ng bag. Kaninong damuha ka nagreport at nanggigigil ako sayo!
 
"Kuya Konstantin said Uncle Richard was planning to bring Solar and your baby brother to Argentina." I lost it.
 
Ang kapal naman ng mukha para dalhin niya ang babaeng iyon doon! Inihagis ko ang phone sa kung saan. Sa pandidilim ng aking paningin, lahat ng nang nahawakan ko ay aking pinagsisira.
 
Ganun niya kabilis natanggap ang bata? Bakit nong ako ay hindi siya maniwala na anak niya ako, kahit pa siya ang aking kamukha! How unfair you're, Papa! 
 
I smash the lamp shade, and the glass shatters around. The guards were trying to calm me down, but I threw things at them. I cried on my knees when I sat down, holding our family picture. Pwersahan ko itong ibinato at narinig ko ang ilang pagkabasag ng mga kagamitan.
 
"I hate you, pa; I hate all of you!" Basang basa ang aking mukha, pero kahit punasan ko ito ay hindi na mapapawi pa ang sakit na nararamdaman ko ngayon.
 
He already chose.
 
Sa puntong ito alam ko na kailanman, hindi na maaayos pa ang relasyon ng aking magulang. Kasi hinabol niya, pinuntahan niya nang malaman na aalis ito. My father chased her because that woman was important to him.
 
Mahal ni Papa ang kaniyang sekretarya.
 
Ramdam ko.
 
Gustong gusto kong mabuo ang pamilya ko, uuwi ang mga kuya ko at magkakaayos sila maging ganun din sa Papa namin. Pero bumuo na kasi ng ibang pamilya si Papa.
 
I sob hardly with the thought that my dream would remain just a dream.
 
Ano bang kasunod? Hihiwalayan na niya ng tuluyan si Mama para mabigya
n ng kompletong pamilya ang anak niya kay Solar.
 
Masasaktan ang mama ko.
 
Masasaktan siya na kahit pala nawala na sa landas si Ekatarina, hindi parin magiging kaniya ang aking Ama.