THP / Taekook

18

KEREMCAN DURMAZLAŞTIM

Jimin, Jin kişisini gruba ekledi...

Jin:
Ya sizin
Gönül alma şeklinizi
Sikiyim ben
Enayinin tekiyim zaten
Normal özür dilesenizde
Affederdim
NE GEREK VARDI

Jimin:
Senin için değer 💕

Jin:
EVİME DEVE ALDINIZ AMK

Taehyung:
LAMA O

Jimin:
Ayrıca çooook tatlı
Resmini atsana
Özledim

Jin:

Uzanmış çimenlere
Sinirimi bozuyo

Jimin:
Hayvan masum masum oturuyo
Ne istiyosun ondan

Jin:
Fazla mutlu
Benden daha mutlu
Kıskanıyorum

Taehyung:
Arkadaşlar
Anlıyorum lamayı çok sevdiniz
Ama gitmemiz gereken bir yer var
Görmemiz gerek birisi var falan
Sonra iç çatışma yaşasak olmaz mı

Jin:
DOĞRU
Hadi gidelim

...

-Taehyung'dan-

       Jimin arabayı sürerken gözümü konumdan alamıyordum. 12 dakika... 9 dakika... 6 dakika... Hadi! Gidelim artık!

      "Ayağını biraz daha sallarsan boşalıcam amına koyayım!" Jin'in lafıyla ayağımı son hızda salladığımı farkettim ve kendimi durdurdum. Normalde bir şaka patlatırdım ama şu an fazla heyecanlıydım.

     Hala Jungkook'un yaşadığını kabullenememiştim. Ölmüş gibi de hissetmiyordum. Benim için hala kayıptı. Eğer onu görürsem anca o zaman kabullenirdim. Ve kabullenmeme çok az kalmıştı. Son 3 dakika...

      Konum nerdeyse harabe denilicek bir evi gösterdiğinde Jimin arabayı durdurdu. Kaşlarımı çattım ve evi inceledim. "Burası olamaz. Koskoca Jung Hoseok böyle bir ev tutmaz. Tinerci yuvası gibi burası."

      Jin arabadan indi. "O zaman tinercileri görelim. Gel, hadi." Beni de indirdi. Ben hala doğru yer olduğundan emin değildim. Eve doğru ilerlerken Jimin beni kolumdan yakaladı. Titriyordu. "Taehyuuung! Ben çok heyecanlandım!"

      Jin gözünü devirdi. "Ben ölüp dirilsem bu kadar heyecanlanmazdın." İç çekti. "Dışlanıyorum..." Klasik Kim Seokjin lafları...

      Jimin'in kolunu tuttum ve beraber eve doğru ilerledik. Jin ve Jimin beni öne ittiler. Kapıyı açtıklarında ilk ben göreyim diye. Ama ben şimdiden bayılacak gibi hissediyordum.

     Titrek ellerimle kapıya bir kaç kez vurdum. Ses gelmedi. Arkamı döndüm ve Jin'le Jimin'e kaşlarımı çattım. "Demiştim size yanlış yer diye!" Tam o sırada arkamdan bir kapı gıcırtısı geldi.

     Dondum kaldım. Ne yapacağımı bilemedim. Arkamı dönmeye bile cesaret edemedim. Ayaklarım yere sabitlenmiş gibiydi. Kalbim mi? O kadar hızlı atıyordu ki göğüs kafesim uyuşmuştu.

     Sonra sesini duydum. Çoktan unuttuğum, hafızamda kalmamış o sesi... "Taehyung..." Ve son duyduğum seste o oldu. En son Jin'in üstüne devrildiğimi hatırlıyordum. Gerisi karanlık...

Bİ DE BAYIL İSTERSEN FERİHA!!! BB.