♡ 𝑀𝓎 𝒯𝓇𝓊𝑒 𝐿𝒪𝒱𝐸 ♡

Part 05

තමන්ගේ එක පුංචි තීරණයක් නිසා තමන්ට ජීවිත කාලෙම පසු තැවිලි වෙන්න වෙයිද.. අපෝ මොකද බැරි  පසුතැවිලි වීම කියන්නේ කෙනෙකුගේ ජීවිතේට ලැබෙන ලොකුම දඩුවමක්...

ඉතින් අවුරුදු ගානක් යිබෝ ඒ දඩුවම අත්වින්දා වගේම දැන් ජානුත් ඒ දඩුවම අත්විදින ගමන් ඉන්නේ..

ජාන්ට හිතාගන්න බෑ එයා දැන් මොකද කරන්න ඕන කියලා... එදා යිබෝව එපා කිව්වට මොකද කොල්ලා එහෙම කිව්වේ තමන්ගේ හිතට එකගව නෙවෙයි.. ජාන්ගේ හිත ඉල්ලුවේ යිබෝව වුනත් ජාන් බය වුනා විශ්වාස කරන්න...එයා බය වුනා ආදරේ නිසා විදවන්න... ඒත් ජාන්ට දැන් තේරෙනවා යිබෝගේ වචන වගේම එයාගේ හැගීමුත් අවංකයි කියලා...ඒත් එයා දැන් පරක්කුයි... හ්ම්ම් අවාසනාවකට එයා දැන් ගොඩක් පරක්කුයි..

අද ජාන්ගේ වගේම යිබෝගෙත් කොලේජ් ජීවිතේ අවසාන දවස ඒත් යිබෝගේ හෙවනැල්ලක්වත් කොලේජ් එක ඇතුලේ ජාන්ට හොයාගන්න බැරි වුනා..

මේ දවස් ටිකේම එයා බලපොරොත්තු වුනා යිබෝව ඈත ඉදන්වත් දකින්න ලැබෙයි කියලා..ඒත් අනුකම්පාවිරහිතව ජාන්ගේ ඒ බලාපොරොත්තු විනාශ වෙලා යන්න ගියේ යිබෝ එක දවසක්වත් කොලේජ් නොආපු නිසා... ඒත් ජාන් හිතුවා අදවත් එවීදෝ කියලා... වැඩක් නෑ අදත් එයා නෑ

"උබ නිසාම අද උබ විදවනවා ජාන්...තවම වෙලාව තියෙනවා දැන්වත් ඔය හදවත කියන දේ පිලිගෙන ඔය හදවත ඉල්ලන එකාව හොයාගෙන පලයන් බන්"

ඇස්වල කදුලු පුරවගෙන ඔහේ කලු කරපු අහස දිහා බලාගෙන හූල්ලන ජාන් දිහා බලන් ඉන්න බැරි තැනම යිබෝ ජාන්ට කෑ ගහද්දි ජාන්ගේ ඇස්වල එකතු වෙලා තිබ්බ ඒ කදුලු කැට කම්මුල් දිගේ පල්ලම් බැස්සා..

"බිනා....මම එයාව එපා කිව්වා බන්"

"එපා කිව්වට උබට ඇත්තටම යිබෝව ඕනනේ...ඉතින් පලයන් බන්..."

"ඔව් උබ හරි බිනා..මට එයාව ඕන...."

"එව්ව්..ඇති යන්තන් දැන්වත් මෝඩ මොලේ පෑදුනා.. ඉතින් තවත් බුම්මැට්ටා වගේ මගෙ දිහා බලන් නොයිද පලයන්කෝ ජානෝ.."

"ඒත් මම කොහෙටද යන්න ඕන..එයා කොහෙද ඇත්තේ මෙවෙලේ?"

"ඔහොම හිටහන්.."