Formalite Aile

Kayıp Çocuk

Fazla yaşanmışlıklar , yaşayacakları belirler. Peki yaşanmışlıkları unutmak istiyorsan ,en derindeki kuytu yere saklamak istiyorsan , o zaman yine de yaşayacağım şeyleri belirleyebilir misiniz? Ya kader tekrar ederse ,o zaman da kısır döngüye mi gireriz?

Peki siz yaşadıklarınızdan ders çıkartıp ,yaşayacaklarınızı mı belirliyorsunuz?

Yoksa yaşadıklarınızı kendinize şart mı görüyorsunuz,yani demek istediğim;böyle gelmiş böyle de gider mi diyorsunuz?

Ya da yaşadıklarımız tekarurmü ediyor?

Bence bunların cavbını düşünün. Ben yaşadıklarından ders çıkartıp ,yaşayacaklarımı belirliyoruz ve emin olun bunu ilerleyen zamanda sizde göreceksiniz.

Bindiğimiz arabadan gideceğimiz yere vardıığımızda ,teşkikattakiler homurdanarak "Niye buraya geldik? Hatırlatırım baban teşkilat da olduğunu bilmiyor ve sen şüpheliyi babanın gözünün önünde mi tutacaksın?"

Kafa sallayarak "Dostunu yakın tut ,düşmanı daha da yakın."

"Bunu da babanın yanına gelerek mi yapıcaksın ."

"Yok onun atasözü başka."

"Dur tahmin edeyim, göz önünde olmaması gerek kişi ,insanın gözüne sok ki ,gözsüz kalmasın."

"Hahaha lan doğrusunu unuttum he."

"Şakaydı kesin ,Asi sende olan biteni akıl çerçevesinde anlat."

"Şimdi şöyleki babam Dekan öldü diye beni, abimin yanına gönderdi öğlen ,yani en azından o öyle biliyor. İşte bu fırsatı kullanıcaz."

"Bunun neyi fırsat senin olmadığın eve şüpheliyimi koyalıcaz, peki bu adamı zorla nasıl burda tutucaz."

"Onu bana bırakın , sadece Asil'le konuşmam için zaman verin lütfen ."

Herkes bana güvenerek arada bekledi ,bende Asili alarak eve girdim ve odama çıktım . Asili yatağa atıp üstüne bir bardak su döktüm.

"Biliyormusun Asil şuan ben tam olarak ne hoşuma giderse onu yapıyorum, bu insana iyi hissettiriyor ."

Dudaklarının kenarı kıvrılan Asil , kurtulacağından emin gibi rahatı.

"Tanımıyorsun beni ,senin yerinde olsam bu denli rahat olmazdım emin ol!"

"Şimdi gelelim seni bu eve niye getirdim ,tahminin varmı?"

Sesini çıkarmayan Asil ,bir fikrinin olmadığını belli etmişti.

"Peki anlatayım o zaman ,iyi dinle"

......

Dış kapının sesiyle son kez Asile "Sakın belli etme ,bu senin son şansın"

Kafa sallamasıyla hızla odaın balkonuna çıktım ve aşağıya atladım . Etrafı kolaçan ettikten sonra kapının önünde babanın telefon görüşmesi yaptığını fark ettim. Bir sözü dikkatimi çekmişti.

"O kızı bulursanız öldürün,cesedini ayaklarımın önünde istiyorum!"

Sonra telefonu kapattıktan sonra içeri geçmişti . Beş dakikanın sonunda anca kendime gelmiştim . Babam birinin ailesini istiyordu.

O kız kimdi ? Nedennölmesini istiyordu? Babamın konuştuğu kişi kimdi yoksa babam mafya mıydı?

Hızla "Kim var orda" sorusuyla hızlankoşarak duvara tırmanıp arabaya koştum. Arabaya biner binmez meraklı gözler beni izlerken

"Mete bas gaza ,takip edilen biliriz!"

Hızla arabayı süren Mete , bizim karargâha gelince durdu. İçeri geçtiğimiz de yuvarlak masaya oturduk . Merak dolu gözlere daha fazla katlanamayarak.