SWAT SERIES 5: Addicted

7

CHAPTER 7

Nagising ako dahil sa maingay na nag uusap sa labas. Paglabas ko ng aking kwarto nakita ko si Isaac at Lolo na nag uusap habang nag puputol ng kahoy na kanilang kinuha galing sa bagyo, at naputol ang mga iyon.

May kape si Lolo habang ngumingiti. Si Isaac na nakangiti din ng malapad habang siya ang nag puputol ng malaking katawan ng kahoy.

He was wearing nothing on top. I bit my lips and my eyes went to my bistida. I wore a white dress above my knees. Hindi ko maiwasan na hindi mahiya ngayon dahil may nangyari na naman sa amin ni Isaac. Tumingin muli ako sa kanila.

My Lolo's eyes darted at me. Kumaway siya at nag goodmorning. Si Isaac ay sumunod na lumingon at dahan dahan na nawala ang ngiti, pero nandon pa'rin ang pag aalala sa akin sa kaniyang mga mata.

I smiled a little bit at them. I bit my lips and pumunta sa kusina upang mag saing ng tanghalian. Usually I wake up at 8 in the morning, ngayon lang talaga ako nagising ng ganito katagal.

Nakapag saing na ako gamit ang pangatong na pinutol nila nakaraan. Nakatitig ulit ako sa kaniya. His back was wide, malaking lalaki nga talaga siya. Nagiging moreno na ang kaniyang kulay dahil hindi siya minsan nag susuot ng damit dahil siguro gusto niya rin mag bilad sa araw.

Nag uusap sila ng Lolo at nakikita ko kung gaano sila nagiging close sa isa't isa. Naisip ko ulit iyon nangyari kagabi. Nawala sa aking pag iisip iyon ng pumasok siya at nasa harapan ko na siya.

Napatayo agad ako sa upuan at titigil na titig na pala siya sa'kin. Ako na ulit ang nag baba ng mga mata. This is so awkward.

"A-Ano 'yon?" Tumalikod ako at kumuha ng kung ano sa kusina pero ramdam ko pa'rin ang presensya niya.

Sinulyapan ko si Lolo, na ngayon ay siya ang nag puputol. Pawisan din pala si Isaac sa likod ko nang mapagtanto ko dahil tumabi ulit siya sa'kin.

"Are you okay?" Hindi ko siya sinagot. Nanatili ang mga mata ko sa labas. Sa kusina namin meroong dingding pero nakikita pa'rin ang kapaligiran ng kaunti sa labas.

"Are you mad at me?" He asked now. He sounds pissed. Bumuntong hininga ako at nilingon siya. Ang mga mata ko ay nakapako sa kaniyang dibdib. Tumutulo pa ang pawis doon. Pero hindi ako nag angat ng tingin dahil ayokong mag tama ang mga mata namin.

"Wala naman, Isaac. Nag aalala lang ako."

"What is that? Can you tell me?" He asked gently now.

Umiling ako. Hindi ko rin kaya kung ako ba itong nasa isip ko o utak ko. Parang nababagabag lang ako sa relasyon namin ngayo'ng may nangyari na sa amin.

"Look at me, baby. Tell me. I'm listening." He sounds so gentle. Nag angat na ako ng tuluyan.

Our eyes met. Pangangamba ang nakikita ko sa kaniyang mga mata. O guni guni ko lang iyon. Tama ba na sabihin ko sa kaniya ang bumagabag sa'kin? Sumulyap ako kay lolo wala pa'rin siyang muwang sa nangyayari.

"Ano ba tayo?" Tuluyan kong tanong.

He laughed ironically, sounds good in my ears. Pumikit ako dahil parang mali na tinanong ko iyon.

"Do you want us as one?" He asked. Bigla niya kinuha ang siko ko. Dahan dahan siya sa pag lapit sa'kin kaya napasandal ako sa kahoy ng aming lababo.

I tilted my head making him face my neck. In my peripheral vision I saw how he looked at my neck. His Adams apple moved.

"Ayokong mag alala ka. Gusto kong kampante ang isip mo. What do you want to know? Gusto mo bang sabihin na'tin sa Lolo at Lola mo ang tungkol sa atin?" His breathed was under my ear. Nanginig ako sa position namin.