Ayoko talagang matagalan yung update ko kaso busy talaga e, tapos na memental block pa ako, pag mabagal kasi ang pagUpdate diba minsan nawawala kana? nakalimutan mo na kasi yung takbo ng story, so promise ko talaga magUupdate ako asap hanggat may time :) Xoxo everyone.
-----
Cornella's.
Nagtext sa akin si Nika ng napakaaga, tinawagan pa ako para magising lang, wala daw pasok, paano ako magthankyou doon sa lalaking nag bigay sa akin ng damit na ito? psh, ano kaya nangyari kay Kylie?..... HALA? Bakit naman pumasok sa utak ko yun tss, kailangan ko ng fresh air baka masyado lang na usukan tong utak ko sa daming problema na pumapasok.
Pag baba ko ng hagdan sumalubong agad si Kath sa akin.
"Saan ka pupunta? Bawal ka daw lumabas sabi ni mama" Sabi ni Kath sa akin, psh. Sinungaling tong babaeng to, biglang may nag pat sa likod ko, "Poor bitch need to stay aww" Si Rodialyn pala argh!
"Tinext ko si mama, pwede naman daw ah, *Pinakita yung text* ikaw nga ang bawal jan e *Biglang alis palabas ng bahay" Narinig ko nalang paglabas ko "THAT BITCH HOW DARE---" Hindi sa lahat ng pagkakataon pwede nila akong tapakan kasi marunong din akong umilag.
Habang naglalakad ako dahil kailangan ko talaga ng fresh air, nakakita ako ng park at may sewsaw dun, umupo muna ako at nag relax.
"Mukha ka nanamang malungkot" Tumingin ako sa gilid ko may katabi na pala ako, yung lalaking nag bigay sa akin ng damit.
"Ha? Thank you nga pala, suli ko nalang yung damit bukas, okay lang?" Hindi ko nasagot yung sinabi niya, ayoko naman kasing magshare.
"Okay lang, alam mo pag lagi kang malungkot? nalulungkot din ako"
"Ha? ano? bakit naman? ah, e. Ano nga pala pangalan mo?" Nababaliw na ata to.
"Kasi kung ikaw makita mong nasasaktan yung taong mahal mo, masasaktan ka rin diba? *Tumayo* Im Kevin *Smile*" Wait.... ano daw? mahal niya a-ako? ha? o assuming lang ako?
"I like you Cornella, i really do see you tom" Umalis na siya at ako naman naiwan na naka-nganga, ikaw ba naman sabihan ng 'I like you' hindi ka ba magugulat? at tska isa pa, SUPER GWAPO, pero? baka naman pinagtritripan lang ako? pero mukha talaga siyang seryoso, next time hindi nako magfresh air, dumagdag lang yung mga iniisip ko kyaaaaaaa. Habang naglalakad ako dahil gusto ko ng umuwi, shock pa rin ako sa nangyari sobra, pag pasok ko ng bahay.
Naka abang si mama at papa.. "Cornella!!! ano yung sinasabi ng kaibigan ng kapatid mo na nilandi mo ang boyfriend niya!?" -Mama
"HINDI TOTOO YUN MA! SA TINGIN MO BA GANON AKONG TAO?" Bwisit na buhay.
"Cornella, wala kaming magagawa dahil wala na kaming pinapaniwalaan simula ngayon, aalisin ka na namin sa school at magtratrabaho ka nalang ulit" -Mama
"Ma, talagang pinaniwalaan niyo yun para gawin sa akin to? hindi niyo ba muna tatanungin anong ginawang pag bubully sa akin ng mga yan? *Tumulo luha ko* ma, ganyan ba tingin mo sa akin? kung lagi nalang si Kathrina ang paniniwalaan niyo, aalis nako dito sa bahay nato!" Bigla nalang tumakbo ng tumakbo, iyak ng iyak, masakit masyado sarili mong nanay walang paniniwala sayo, sa tagal niyong nagsama sa iba pa naniwala..
Napagod nako kakatakbo, may pera naman akong dala kaya kumain muna ako dito sa 7Eleven.
"Cornella?"
"Kylie, please not now" alam kong magtatanong siya kung bakit kasi halata naman sa mata ko e.
"Sige, hindi kita tatanungin pero isang tanong lang pala, may maitutulong ba ako?" Kulit din nito e, pero wala akong matutulugan, kung kanila Nika naman, bawal dun ngayon, no choice.
"Can i stay at your house? just for tonight? I trust you na wala kang gagawing masama, i just really need someone right now."
"Sige, i promise"
-----
Comment naman kayo, para maganahan akong mag update puh-please? :) Thank you.
/ColeSaranghae.
YOU ARE READING
The one who changed my life.
Teen FictionJust Read, it's very interesting. ;) this is written originally. ©ColeSaranghae
