My school president Novel translate ot Khmer

part 1 រាត្រីមួយ

POV GUN

នៅព្រឹកថ្ងៃសៅរ៍ ជាថ្ងៃសម្រាកដែលល្អបំផុតសម្រាប់ក្មេងខ្ជិលដូចខ្ញុំ ដែលតែងតែក្រោកពីដំណេកនៅម៉ោងជិតថ្ងៃត្រង់ ជាធម្មតាម្ដាយរបស់ខ្ញុំតែងតែមកដាស់ខ្ញុំ តែថ្ងៃនេះខុសពីធម្មតា ហើយខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាឈឺចុកចាប់តាមដងខ្លួន ដោយមិនដឹងមូលហេតុ បណ្តាលឱ្យខ្ញុំមានអារម្មណ៍មិនស្រួលរហូតធ្វើឲខ្ញុំត្រូវក្រោកឡើង ទោះបីជាដឹងថាពេលនេះ ព្រះអាទិត្យប្រហែលជាមិនទាន់រះនៅឡើយ នៅពេលដែលខ្ញុំបើកភ្នែកខ្ញុំឃើញពិដានក្នុងបន្ទប់ហើយខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថានេះមិនមានជាបន្ទប់របស់ខ្ញុំទើបធ្វើឲ្យខ្ញុំភ្ញាក់ផ្អើល ហើយខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាមិនស្រួលក្នុងចិត្ត ខ្ញុំក៏ស្ទុះងើបអង្គុយហើយភ្នែកខ្ញុំបន្តសម្លឹងមើលតាមជញ្ជាំងបន្ទប់ ឃើញគ្រឿងសង្ហារឹមព្យួរជាជួរ បញ្ជាក់បន្ថែមថា នេះមិនមែនជាបន្ទប់របស់ខ្ញុំទេ ហើយសំខាន់បំផុត វាក៏មិនមែនជាបន្ទប់គេងរបស់មិត្តជិតស្និទ្ធរបស់ខ្ញុំ ឬមិត្តភ័ក្តិផ្សេងទៀតដែលខ្ញុំធ្លាប់គេង

"ហើយ! ខ្ញុំនៅឯណាហ្នឹង"Gun ខ្ញុំចាំថាយប់មិញ ខ្ញុំបានផឹកស្រាដោយសារតែខ្ញុំខូចចិត្តព្រោះតែចាញ់ក្នុងការប្រកួតជ្រើសរើសក្រុមប្រឹក្សានិស្សិតសិស្ស ហើយបន្ទាប់មកខ្ញុំមិនដឹងថាមានអ្វីកើតឡើងចំពោះខ្ញុំទេ រហូតដល់ខ្ញុំបានរកឃើញថាខ្លួនខ្ញុំកំពុងដេកនៅកន្លែងដែលមិនធ្លាប់ស្គាល់

"Hmmm" សំឡេងក្រហឹមមួយបានពន្លឺឡើងនៅក្នុងភួយក្បែរខ្លួនរបស់ខ្ញុំហើយគំនិតរំខានទាំងអស់នៅក្នុងក្បាលរបស់ខ្ញុំត្រូវបានឈប់ គំនិតនៅក្នុងខួរក្បាលខ្ញុំថ្មីមួយបានកើតឡើងថា តើសំឡេងនេះជាសំឡេងរបស់មនុស្ស ឬខ្មោច? ភ្នែកខ្ញុំបើកឡើងដោយភ័យស្លន់ស្លោចំពោះសំឡេងដែលខ្ញុំបានឮ សំឡេងនេះនេះធ្វើឱ្យខ្ញុំចាប់ផ្តើមគិតថា តើអ្វីដែលខ្ញុំកំពុងជួបប្រទះគឺជាអំណាចអបិយជំនឿ ឬជាសំឡេងខ្មោច?ទោះបីខ្ញុំខ្លាចក៏ដោយ ខ្ញុំមិនរត់ទៅស្រែកឲ្យអ្នកដ៏ទៃជួយខ្ញុំទេ ពេលនោះខ្ញុំស្រមើស្រមៃថា ខ្ញុំត្រូវខ្មោចមេម៉ាយវាចាប់អូសខ្ញុំទៅដេកក្នុងផ្ទះដែលគេបោះបង់ចោល ពេលនោះខ្មោចបានធ្វើអោយបន្ទប់នេះមើលទៅប្រណិត ទោះបីវាជាបន្ទប់ដែលគេបោះបង់ចោលក៏ដោយ ទោះជាខ្ញុំខ្លាចយ៉ាងណា ក៏ខ្ញុំនៅតែចង់ដឹងថាតើនៅក្នុងភួយនោះជាអ្វីមនុស្សឬក៏ខ្មោច ទើបខ្ញុំរំកិលខ្លួនទៅគែមគ្រែបន្តិច ហើយក្រឡេកមើលទៅដោយភ័យ ដើម្បីបញ្ជាក់ថាអ្វីដែលខ្ញុំបានឃើញនោះពិតជាខ្មោចមែនទេ?នៅពេលដែលភួយត្រូវបានដកចេញ ខ្ញុំបើកភ្នែកធំៗទាំងតក់ស្លុតហើយរន្ធត់ចិត្ត រន្ធត់ជាងជួបខ្មោច100ដង