ជាធម្មតានៅល្ងាចថ្ងៃសុក្របន្ទាប់ពីរៀន ខ្ញុំទៅហាត់ភ្លេងជាមួយសមាជិកក្រុម ប៉ុន្តែថ្ងៃនេះសមាជិកក្រុមជាងពាក់កណ្តាលក្រុមមានការងារផ្ទាល់ខ្លួន ទើបពួកយើងសម្រេចចិត្តថាសម្រាកមួយថ្ងៃ ចំណែកខ្ញុំវិញ ខ្ញុំមិនទៅផ្ទះទេព្រោះចរាចរណ៍នៅលើផ្លូវល្ងាចថ្ងៃសុក្រគឺស្ទះណាស់ ដូច្នេះហើយ ទើបខ្ញុំសម្រេចចិត្តដើរទៅតារាងបាល់ទាត់ដើម្បីចំណាយពេលមើលបាល់ទាត់
"ទៅណា" tin
ខ្ញុំងាកទៅមើលប្រភពសំឡេង tinឈរដាក់ដៃក្នុងហោប៉ៅខោ ហើយសម្លឹងមកខ្ញុំ
"រំខានណាស់"gun និយាយឲ្យត្រង់ចុះតាំងតែពីថ្ងៃនោះមក ពេលខ្ញុំជួបមុខគេខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាគេគួរឲ្យរំខានណាស់ មើលពេលនេះចុះ ពេលគេឮសំដីខ្ញុំ គេមើលមុខខ្ញុំដោយប្រើទឹកមុខមាំរបស់គេទៀតហើយ ពេលខ្លះក៏មានអារម្មណ៍ថាចង់ខ្លាចនឹងទឹកមុខគេម្ដងៗដែរ
"ឆ្លើយ" tin
"ទៅមើលបាល់ទាត់" gun ដែលខ្ជិលតាប៉ែជាមួយគេច្រើនខ្ញុំក៏ព្រមប្រាប់គេទៅ ណាមួយក៏រៀងខ្លាចនិងទឹកមុខគេដែរ
"ម៉េចមិនទៅផ្ទះ" tin
ក្នុងចិត្តខ្ញុំពិតជាចង់ឆ្លើយថា ហេតុអ្វីបានជាឯងត្រូវខ្វល់? ប៉ុន្តែខ្ញុំត្រូវផ្លាស់ប្តូរប្រព័ន្ធនៃការគិតរបស់ខ្ញុំយ៉ាងឆាប់រហ័ស នៅពេលខ្ញុំបានឃើញកែវភ្នែកដ៏រឹងរបស់គេ
"ផ្លូវស្ទះ"gun
tinងក់ក្បាលដោយយល់ មុននឹងដើរចេញទៅដោយមិននិយាយលា គេជាប្រធានក្រុមប្រឹក្សានិស្សិតសិស្ស តែមើលទង្វើរបស់គេទៅ ពិតជាគ្មានសីលធម៌មែន បើអាចណា ខ្ញុំចង់ទៅជេរគេទេ
ពេលការទាត់បាល់ត្រូវបានបញ្ចប់ ខ្ញុំបានអង្គុយនៅលើបង់សាធារណៈមួយ ហើយបើកកាបូបរបស់ខ្ញុំដើម្បីធ្វើការងារមួយចំនួន កិច្ចការនោះមិនមានអីទេក្រៅពីចម្លងកិច្ចការផ្ទះគណិតពីai por
"ល្ងង់" សំឡេងមួយបានបន្លឺឡើងពីខាងក្រោយ ធ្វើឱ្យខ្ញុំឆ្ងល់ក៏ងាកទៅមើល ក៏ឃើញថាជា
" Ai tin"gun
"ចម្លងកិច្ចការផ្ទះរបស់អ្នកដទៃ តើនេះជាអ្វីដែលគួរមានមោទនភាពឬ" tin
«យើងមិនបានចម្លងទេ យើងកំពុងតែរៀន»gun
"មែនហ៎"tin និយាយដោយទឹកមុខមិនជឿ
"អឺ យើងចម្លងកិច្ចការផ្ទះគេ ព្រោះយើងធ្វើវាមិនចេញ" ដោយសារខ្ញុំខ្ជិលនិយាយជាមួយគេច្រើនក៏ប្រាប់គេតែម្ដងទៅ
"ល្ងង់ណាស់"tin និយាយហើយគេដកសៀវភៅai porចេញពីខ្ញុំហើយក៏និយាយបន្ត
"ធ្វើវាដោយខ្លួនឯង" tin
"យើងមិនចេះទេ"gun ពេលឮដូច្នេះ គេមើលមកខ្ញុំហើយក៏ដកដង្ហើមធំ មុននឹងមកអង្គុយក្បែរខ្ញុំ
"ចាំយើងជួយបង្រៀន" tin
ហា?
អីគេ?
នេះខ្ញុំប្រាប់ច្រឡំទេដឹង
មិនគួរអោយជឿ!
ខ្ញុំបើកភ្នែកធំៗដូចពងក្រួចហើយសម្លឹងទៅមើលគេ ព្រោះខ្ញុំនៅតែស្រឡាំងកាំង តើអ្នកណាគិតថាខ្ញុំនឹងបានឮប្រយោគនេះពីអ្នកដែលមិនធ្លាប់ត្រូវគ្នា?
"ឈប់មើលមុខយើងហើយមើលសៀវភៅ" និយាយរួចក៏ចាប់ផ្ដើមបង្រៀន
"យល់ទេ" គេបានសួរខ្ញុំបន្ទាប់ពីបានបង្រៀន ទើបខ្ញុំក្រវីក្បាល ដូចខ្ញុំធ្លាប់ប្រាប់អញ្ចឹង មុខវិជ្ជានេះខ្ញុំរៀនមិនដែលចេះទេ
" ម្ដងទៀត"tin ដល់ដង្ហើមធំរួចក៏ចាប់ផ្ដើមបង្រៀនម្ដងទៀត ដោយលើកនេះគេបានខិតទៅអង្គុយជាប់នឹងgun ហើយឱនទៅពន្យល់
" ចាំបាច់ត្រូវអង្គុយជិតអញ្ចឹងដែរហ៎" ខ្ញុំបានប្រាប់គេភ្លាមៗតាមដែលខ្ញុំអាចមានអារម្មណ៍ថាមុខរបស់គេចាប់ផ្តើមខិតមកជិតខ្ញុំខ្លាំងពេក រហូតដល់ដង្ហើមរបស់គាត់ប៉ះថ្ពាល់ខ្ញុំ
«កុំបារម្ភខ្លាំងពេក យើងមិនថើបឯងទេ ធ្វើលំហាត់ទៅ»tin ព្រះអើយមើលសំដីគេចុះ
"បាទលោកគ្រូ"
អង្គុយធ្វើលំហាត់សុខៗខួរក្បាលខ្ញុំស្រាប់តែនឹកឃើញនៅរឿងយប់នោះ ទើបខ្ញុំសប្បាយចិត្តថានឹងសួរគេ
"តើឯងគិតយ៉ាងណាចំពោះរឿងយប់នោះ" ខ្ញុំសួរដោយសម្លឹងមើលគេ ខណៈដែលគេក៏កំពុងសម្លឹងមកខ្ញុំដោយមិនឆ្លើយអីទេ តែនៅតែសម្លឹងមកខ្ញុំ
" អឺ យើងគិតថា យើងយកលំហាត់នេះទៅរៀននៅផ្ទះខ្លួនឯងវិញល្អជាងជាង" ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាខ្លាចក្រសែភ្នែកគេណាស់ គេមើលមកខ្ញុំដូចចង់ស៊ីសាច់ខ្ញុំអញ្ចឹងដូចនេះហើយទើបខ្ញុំស្រេចចិត្តថាសុំគេយកលំហាត់មកធ្វើនៅផ្ទះវិញវាល្អជាង
" រឿងយប់នោះឯងពិតជាមិនចាំថាខ្លួនឯងបានធ្វើអីខ្លះមែន ហេស "tin
" គឺយើងមិនចាំមែន"
" បើអញ្ចឹងចាំយើងធ្វើឱ្យឯង "
" មិនបាច់ " ខ្ញុំដឹងច្បាស់ណាស់ថាគេចង់និយាយអី ដូច្នេះហើយខ្ញុំក៏និយាយកាត់គេតែម្ដងទៅ
"យើងចង់ទៅផ្ទះហើយ លាហើយ" ខ្ញុំប្រញាប់រៀបសៀវភៅ ហើយបំរុងនឹងចេញទៅ តែគេក៏ឃាត់ខ្ញុំ
" ឈប់សិន "
" យ៉ាងម៉េច"
"ឯងមិននិយាយអរគុណយើងទេ"
" អរគុណអី"
" បង្រៀនឯង"
" យើងអត់បានសុំឲ្យឯងបង្រៀនយើងទេ បែបនេះហើយកុំចង់បានការអរគុណពីយើង " និយាយរួចខ្ញុំក៏ដើរចេញទៅ
YOU ARE READING
My school president Novel translate ot Khmer
Acción1.Gun ភ្ញាក់ឡើងអាក្រាតកាយនៅលើគ្រែរបស់ Tin ដោយមិននឹកឃើញពីរបៀបដែលគាត់ទៅដល់ទីនោះ។ Tin បញ្ជាក់ថាពួកគេបានរួមភេទជាមួយគ្នា តែGun មិនជឿ ។ 2. មិត្តភ័ក្តិរបស់ Gun បានបោះបង់ចោលគាត់ នៅពេលដែលគាត់ព្យាយាមដើរលេងជាមួយពួកគេ ដោយទុកគេឱ្យនៅម្នាក់ឯងជាមួយនឹងគំនិតរបស់គេអំព...
