Goed fout

24

Faissal was er niet echt enthousiast over. 'Ik weet niet man. Mijn ouders gaan daarheen, want me pa gaat daar werken toch. Ik heb gezegd dat ik niet wou gaan. Wat heb ik daar te zoeken wollah.' Zei hij een beetje geïrriteerd. Hij had echt geen zin zag ik aan hem. Ik wist dus niet zo goed hoe ik erbij moest reageren voor hem. 'Maar bekijk het aan de andere kant, je gaat naar Dubai weet je hoe mooi het daar is. Elke dag lekker weer. Wat heb je in Nederland te zoeken.' Overtuigde ik hem. Als ik de kans had om naar Dubai te verhuizen zou ik die echt niet laten liggen.

'Jou.' Zei hij nadat ik het zei. Ik was even still en voelde een soort steek door me buik gaan.

'Wanneer ga je?' Zei ik om het gesprek te veranderen. Ik ga over een maandje moet best wel snel want is voor werk toch.' Zegt ie. Ik knikte begrijpend. 'Wat zeiden je ouders toen je zei dat je in Nederland wilt blijven.' Zei ik.

'Ik heb gezegd dat ik een meisje heb leren kennen en niet wil verhuizen.' Zegt hij. Ik knikte. Wetend dat hij het over mij had. Hij had over mij verteld aan zijn ouders? Een steek ging weer door me buik.

'Heb je over me verteld bij je ouders?' Vroeg ik ongelofelijk. 'Ja.' Alsof het de normaalste zaak ik. Pff Boshra hij wilt echt serieus serieus.

'Wat zeiden ze?' Ze wouden je ontnoeten en jouw ouders maar ik ga jou natuurlijk ook al je tijd geven hoeft niet nu 1 2 3 wil ook gewoon op z'n tijd en ik wil je ook niet pushen om nu te trouwen ofzo snap je maar als je down bent kunnen we wel ouders laten kennis maken.' Zei hij. Ik keek hem echt aan van wejow.

'Oh ja ik weet niet wil daar het eerst nog met me zus en moeder over hebben.' Zei ik. Ik wou stiekem echt niet. Ik ben helemaal niet het juiste meisje voor hem.

Ik kan niet koken, ik heb met heel veel jongens gepraat, ik werk niet, ik maak nooit schoon, ik heb geen geld, ik heb hem daadwerkelijk niks te bieden.

'Tuurlijk we zijn nog jong.' Zei hij terug.

'Maar js misschien dat ik niet mee ga, het is maar of ik in dit maandje een huis ga kunnen vinden, dan neem ik 'm maar goed maandje ik weet niet man.' Zei hij. 'Ja komt goed en ik zou echt niet klagen hoor. Dubai is echt iets moois en dat wil je echt niet missen.' Zei ik tegen hem.

'Ewaja ghair komt goed wou dat gewoon even tegen je zeggen, zodat je ook op de hoogte bent.' Zegt hij. 'Alles goed verder?' Vroeg hij om het gesprekstof te veranderen. 'Hamdoullilah goed.' Zei ik terug.

We maakten nog een kort gesprekje en vervolgens zouden we weer naar huis gaan.

Ik stapte de bus in met Faissal in mijn gedachtes. Wat moest ik nou met hem? Ik wou op dit moment sowieso niks serieus. Ik zat er nog lang over te piekeren en volgde me weg naar huis.

Als ik thuis aankom loop ik naar de woonkamer waar mijn moeder, vader en een andere man en vrouw zaten. Ze hadden bezoek. Ik growtte ze netjes.

'Salaam waleikoum.' Zei ik en groette als eerst mijn moeder, mijn vader en nog de twee andere onbekenden. 'Bushra kom je erbij zitten.' Zei mijn moeder. Ik ging zitten en had gewoon een glimlach op mijn gezicht. Ik dacht er wel raar bij, like ik ken deze mensen niet waarom moet ik hierbij zitten.

'Dit is mijn vriend Nordinne, hij heeft een hele goede zoon.' Zei mijn vader. Ik schrok ervan ik wou helemaal geen nieuw persoon leren kennen die serieus is en met me wilt trouwen en al dat gezeik aan me hoofd.

'Oh oke.' Zei ik. Het liefst wou ik weglopen en boos worden maar ik ga dan echt een draai aan me oor krijgen en wou mijn ouders niet voorschut zetten.

'Ja dus we moeten nog inplannen wanneer Nordinne ook kan komen en dan kunnen jullie kennismaken.' Zegt mijn moeder. Ik knikte. 'Oke.' Zei ik maar. Ik ga zometeen zo boos worden. Wat denken mijn ouders nou. Mij zomaar met iemand die ik niet ken koppelen? Is toch iets raars?

'Ik kom zo terug.' Zei ik en liep naar boven. Ik liep naar me kamer en was echt boos. Ik was zo geïrriteerd tegenover mijn ouders dat ze dit zomaar voor mij zouden willen. Ik hoorde iemand naar biven komen.

Mijn deur ging open en Loubna stond daarvoor. 'Wie zijn die mensen beneden?' Vroeg ze. 'Ik weet niet mama en papa willen me laten trouwen met een of andere gast.' Zeg ik geïrriteerd. Ze keek raar op. Ik begreep t niet eens. Loubna heeft nog steeds geen man en zij wordt niet uitgehuwelijkt, terwijl ze ouder is. En ik? Ik ben 19 en wordt uitgehuwelijkt. Ik ga er zo hard voor zorgen dat dit niet door gaat.

'Huh? Hoezo doen ze dat?' Zei ze raar terug. Zelfs Loubna begreep er niks van. Dan ligt het toch niet aan mij? Ewa Loubna doet alleen alsof ze mag mij toch niet ze is altijd favoriet geweest. Tuurlijk doen ze dat dan niet bij haar. Ze wist sowieso van alles.

'Wat hoezo? Niet doen alsof je van niks weet.' Zeg ik geïrriteerd terug. Ik loop weg met mijn badjas in mijn handen en loop de badkamer in.

Ik was zo boos op iedereen. Ik wil niet trouwen? Is dat iets raars ofzo? Ik gooide me kleren in de was en begon te douchen. Mijn haar was zo vettig had het al ene paar dagen vast met gel.

Ik hoorde mijn moeder nog me naam schreeuwen. Maar ik negeerde het allemaal. Had helemaal geen zin in dit zogenaamde familietje.

-

Ik had inmiddels me pyjama aan en me haar had ik los gehouden aangezien het helemaal nat is. Mijn moeder stormde mijn kamer in. 'Waarom was je hele tijd boven? Wollah je hebt ons voorschut gezet.' Zegt ze. Ik kijk haar raar aan. 'Sorry wat? Ik kom thuis van school en zie mijn zogenaamde toekomstige schoonfamilie zitten die ik nog nooit in mijn leven heb gezien?' Zeg ik raar terug. Ik kan normaal mijn stem heel erg verheffen, maar als ik dat tegen mijn moeder sou doen zou ze me een klappe hand geven. Want owee als ik mijn stem verhef tegenover haar.

'We hebben het hier al over gehad. Het gaat door mocht je het nou willen of niet. Zaterdag komen ze langs met de gezicht.' Zegt ze. Ik zucht keihard. Ik had nul zin hierin. Ik mag ook geen weerwoord hebben tegenover haar, wat ik heb geleerd van voorgaande discussies. Mijn moeder heeft een kort lontje. En ik moest het tenslotte ergens vandaan hebben.

'Wollah weet maar dat ik je nooit ga vergeven voor deze beslissing van jullie.' Zeg ik als laatst als. Ze de deur uit gaat. En dat...

Dat meende ik.

-