Alarmımın titreşimiyle uyandığımda, ilk başta odaya giren gün ışığından gözlerimi açamadım. Yine sıcak bir gündü ve gece boyunca ne ağrıdan ne de sıcaktan uyuyamamıştım. Geç yatmak, gece uyuyamamak ve sonrasında erken kalkmak vücudumu yoruyordu. Bu sebeple kalkıp üstten açık olan camı tamamen açtım, perdeyi iyice kapattım ve geri yattım.
Serpil ablayla dün çok güzel yemekler yapmıştık. Birkaç gün yemek yapamayacağım için onlarla idare edecektik. Ve kahvaltı olarak da... Açıkçası pek umrumda değildi. Kalktığımda duruma göre bir şeyler yapardım ama şu an gidip de abimlere kahvaltı hazırlayamazdım. Ne hâlleri varsa görebilirlerdi. Bigem'e iyi uykulardı, tatlı rüyalardı.
Üstüme pikeyi çekip yattığım yerden yastığımı düzeltemeye çalıştım ve uyku arkadaşım, tavşanım, canım Rendi'ye sarılıp gözlerimi kapattım. Ama tekrar gözlerimi açmam iki saniye bile sürmedi çünkü kapım açılıp içeri birileri girdi. "Bir rahat bırakın be kardeşim!" diyerek hışımla yattığım yerden kalktığımda, beş maymunun acıktığı için geldiğini düşünürken Serpil ablayı görmeyi hiç beklemiyordum.
Gece uykum gelince kimsenin gelmesini beklemeden yatmıştım ve geldiklerinde Ejder abiyle Serpil ablanın gittiğini sanıyordum. "Sen gitmemiş miydin abla?" derken yataktan çıkıp ayağa kalktım.
"Sana da günaydın, hanımefendi. Gece Ejderler baya geç geldi, eve gittik de sabah tekrar geldik. Kahvaltı hazır, sen de kalkıp sıcak sıcak kahvaltını yap diye geldim."
Gözlerimi ovalarken kapıya doğru yürümekteydim. "Günaydın ablam, bir tanesin sen." diyip odadan çıkacakken, Serpil abla kolumdan tutup beni geri odaya çekti. Gözleriyle pijamalarımı işaret ederken, "Üstünü değiştirip öyle geliyorsun. Hiç sevmem öyle pijamalarla tüm gün dolaşılmasını. Yatağını da topla, şu perdeyi de aç, güneş girsin odaya." diyerek sabah sabah yapılacaklar listesini sıraladı. Dediğini yapmazsam kıçıma terlik yiyecek gibiydim. O yüzden "Emredersiniz komutanım! Ama izniniz olursa önce yüzümü yıkamak isterim." dediğimde güldü ve "İyi." dedi, odadan çıkarken "Hızlı ol. Bu aç kurtlar sana bir şey bırakmayacak gibi." diye de ekledi.
O gittikten sonra lavaboya girdim, yüzümü vesaire yıkadım ve tekrar odama gelip gardırobumun başına geçtim. Evde giyilecek bol beyaz bir tişört ve şort çıkarıp giydikten sonra perdeyi açtım, yatağımı topladım, telefonumu da alıp aşağı indim.
Salonda kimse yoktu, balkonda olmalılardı. Mutfağa gittim ve önce bir bardak su içip öyle balkona çıktım. Yalnız kadro eksik ama kalabalık görünüyordu. Ejder abiyle Serpil abla ve iki çocuğu, Dağhan, Furkan, Arif oturmuş güzel güzel kahvaltı yapıyorlardı; küçük bir ayrıntı olarak da kimseye pijamaya benzer tek bir parça kıyafet yoktu. Ama abim ve gulyabani kılıklı Tamer yoktu.
Boş olan tek sandalyeye otururken "Cümleten günaydın." dedim ve oturduktan sonra "Abimler nerede?" diye de ekledim. Gece hiç gelmeyip farklı yerlere gitmiş olabilirlerdi; güzel kızlarla günlerini gün etmekte olmaları aşırı yüksek bir ihtimaldi.
Herkes sustu ve birkaç saniye birbirlerine baktılar. Sonra Ejder abi "Gece işimiz bitmeyince onları gece bekçisi yaptım, biz geldik." dedi. Tebrik edilesi bir hareketti ama gece bekçileri gündüz evde olurdu. "Çok iyi yapmışsın, da... Şimdi nerdeler?" dediğimde Furkan "Matbaa'dalar." dedi ve gözleriyle Ejder abinin oğullarını işaret edip "Kafamız patladı geceden beri zaten. Sus da yemek ye Bigo." dedi.
Çocukların yanında yaptıkları pislikleri anlatmaktan çekinen ama yaptıklarından çekinmeyen bir avuç ucubeydiler.
Tam kahvaltı yapmaya başlayacakken çayım olmadığını fark edince önce Furkan, Arif ve Dağhan üçlüsüne baktım ve sonra "Hanginiz bana çay getirmek ister?" dedim. Furkan kendinden gayet emin bir şekilde "Niye kendin almıyorsun?" dediğinde bir süredir her şeyin bahanesi hâline getirdiğim elimi havaya kaldırdım ve "Sence niye?" dedim. Arif "Bir elin sağlam ya işte." derken oturduğu yerden kalkan Dağhan mutfağa girdi.
