Episode 16

452 24 7
                                        

စာဖတ်သူတို့ ဘေးကင်းဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်
Ellaလည်း ငလျင်ဘေးအကြီးကျယ်ခံရတဲ့ မြို့မှာနေတာမို့ ပြောခဲ့တဲ့နေ့မှာ update မတင်ပေးနိုင်ခဲ့တာ sorry ပါ။အခုအပိုင်းသစ်တင်တာက တစ်နေ့ကစာဖတ်သူတစ်ယောက်ကို တင်ပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့မိလို့ပါ။အား လုံး မိသားစုနှင့်တကွ ဘေးကင်းလုံခြုံပြီး ပတ်၀န်းကျင်နဲ့ ငလျင်ဒဏ်သင့်တဲ့ နေရာတွေကို ကူညီနိုင်ပါစေ

ရိပေါ် မိမိရင်ခွင်ထဲရှိ ကိုကို့ပခုံးစွန်းကို‌နမ်းကာ
"ဒီနေ့က ကျွန်တော့်ဘ၀မှာ အပျော်ရဆုံးနေ့တစ်နေ့ပဲ။ကိုကိုက ကျွန်တော့်အပိုင်ဖြစ်ခဲ့ပြီ"

သူ့အပြောကို ဘာမှမတုံ့ပြန်ဘဲ သက်ပြင်းရှည်တစ်ခုသာချလာသည့် ကိုကို

"ကျွန်တော် နောက်လကျရင် အထူးလေ့ကျင့်ရေးအတွက် စခန်းသွင်းလေ့ကျင့်ရေး သွားရလိမ့်မယ် ကိုကို"

သူပြောလိုက်မှ သူ့ဘက်ကိုလှည့်ကြည့်လာသည့် ကိုကို
"စိတ်မပူပါနဲ့ ။ဘယ်လောက်ခက်ခဲပြီး အန္တာရယ်ရှိရှိ ကိုကို့ဆီအရောက်ပြန်လာခဲ့မှာမလို့။ကိုကိုက ကျွန်တော့်အပြန်ကိုစောင့်ရင်
ကျွန်တော်ထိခိုက်မိပြီးပြန်လာရရင်တော့ ကိုကိုဆေးကုပေးပေါ့"

"ရိပေါ် ကိုကို့ကို လက်စားချေနေတာလား "

" ကျွန်တော်က ဘယ်လိုလုပ် ကိုကို့ကို လက်စားချေရက်မလဲ။ကိုကိုက နေ့တိုင်း ကျွန်တော့်ကိုစောင့်နေရင်း
ကျွန်တော့်ကိုစိတ်ပူနေတဲ့ ရှောင်းကျန့်အဖြစ် ရှိစေချင်တာ။အဲ့တာဆို တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ကျွန်တော့်ကို ကိုကိုဘယ်လောက်ချစ်နေမိလဲဆိုတာ ကိုကို သိလာလိမ့်မယ်"

ရိပေါ် ကိုကို့ပါးကိုတယုတယဆုပ်ကိုင်ကာ နူးညံ့သော အနမ်းတစ်ခုပေးလိုက်သည်။

အချိန်တွေ တရွေ့ရွေ့ကုန်ဆုံးကာ ရှောင်ကျန့်တစ်ယောက် အလုပ်သင်ဆရာ၀န်မှသည် လက်ထောက်ဆရာ၀န်။စာမေးပွဲတွေဆက်ဖြေကာ စာတမ်းတွေပြုစုရင်း အထွေထွေဆရာ၀န်အဖြစ် ပေကျင်းဆေးရုံကြီးတွင်သာ ရာထူးတိုးယူခဲ့သည်။ရှန်ဟိုင်းက ပါးဖွင့်ထားသည့် ဆေးရုံကိုတော့နှစ်လတစ်ခေါက်သာ သွားကြည့်မိသည်။အလုပ်သင်ဘ၀ထဲ နေခဲ့သည့်ဆေးရုံမို့ သံယောဇဉ်တွယ်တာထက် တစ်ယောက်သောသူရဲ့ တာ၀န်ထမ်းဆောင်သည့် စခန်းက တစ်မြို့ထဲမို့ပင်။

Don't Leave Me (Yizhan)Stories to obsess over. Discover now