Destiny Await In Burma

Part 6 - Unicode

"အစ်ကိုဂျောင်ဂု၊ ကျွန်တော် မြန်မာနိုင်ငံမှာရှိနေတဲ့အတောအတွင်း ကျွန်တော့်ကို စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျ၊ အခု ကျွန်တော် အိမ်ပြန်ဖို့ အချိန်တန်ပြီထင်တယ်၊ မဟုတ်ဘူး.. ကျွန်တော် ပြန်မှ ဖြစ်တော့မှာမို့ နောက်တစ်ကြိမ်ထပ်တွေ့မှပဲ ကျေးဇူးဆပ်မယ်နော်... ကင်မ်ထယ်ယောင်း"

ထမင်းစားခန်းထဲမှ စားပွဲပေါ်တွင် တင်ထားခဲ့သော စာရွက်ပိုင်းလေးတစ်ခုက လူမိုက်ဂိုဏ်းတစ်ခု​၏ ဦးဆောင်သူတစ်ယောက်ကို ဝမ်းနည်းမှုတစ်ခု ဖြစ်သွားစေနိုင်စွမ်းရှိခြင်းအား ယခုအခါမှသာ ဂျောင်ဂု ယုံနိုင်ခဲ့သည်။

စာရွက်ပိုင်းလေးအား ဖတ်ပြီးပြီးချင်းတွင် သူ​၏ လူများကို လွှတ်ကာ လေဆိပ်သို့သွားရာ လမ်းတိုင်းကို တစ်လမ်းမကျန် သွားရောက်ရှာဖွေခိုင်းခဲ့သည့်အပြင်၊ လေဆိပ်မှ ရာထူးကြီးပိုင်းများကိုလည်း သေချာစိစစ်ပြီး တွေ့ခဲ့ပါက ထိန်းသိမ်းထားရန် မှာကြားခဲ့သည်။

တစ်ညလုံး စီစဉ်စရာများ ပြည့်နှက်နေသည်မို့ ဂိုဏ်းသို့သွားကာ ဂျောင်ဂု စီမံနေခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ထယ်ယောင်းအား အိမ်သို့ ပို့ပေးခဲ့ကာ သူတပည့်များအား သေချာစောင့်ကြည့်ခိုင်းထားခဲ့တာသည်ကိုပင် မည်သို့ ထွက်သွားသည်ကိုမသိရသဖြင့် ဒေါသ ထွက်နေရသည်။

လေဆိပ်တွင် စုံစမ်းခိုင်းသည့်သူများဆီမှလည်း ကင်မ်ထယ်ယောင်းဆိုသည့်နာမည်ဖြင့် ထွက်ခွာသူမရှိကြောင်း ကြားသိရတော့ စိတ်အစဉ်တို့ဟာ ပို၍ ကပျောက်ဂချောက် ဖြစ်လို့နေသည်။

"အစ်ကိုလေး ကိုရီးယားဘက်ကနေ အဆက်အသွယ် ရတယ်ဗျ"

ဦးလေးဆီမှ သူ့ညီနှင့်တကွ ညီဖြစ်သူအားစောင့်ရှောက်ပေးသည့် မိသားစုကိုပါ ဘေးလွတ်ရာသို့ ရွေ့ပေးပြီးပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် အထိအခိုက်မရှိကြောင်းကြားရမှ စိတ်အနည်းငယ်သက်သာသွားသည်။

ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုနီးပါးပျောက်နေသော သူ့ညီအား  တွေ့ရဖို့ရန်လည်း မစောင့်နိုင်တော့ပါသလို၊ ထပ်ပြီး အန္တရာယ်မဖြစ်စေရန် အစီအစဉ်တို့အား စတင်ရတော့သည်။