Jeon's Babe Jan

part-36

ဂျင်:ဟင် ဂျွန်

(ဂျင်ကတော့ ကြောက်နေသည်မို့ ဂျောင်ကုထိုးနေတာတောင် သွားမဆွဲရဲခဲ့ပေ ထိုနည်းတူ ထယ်ယောင်းနဲ့ယွန်းဂီကိုလဲ ဂျီမင် ဂျေဟုတ် ဆွဲဖို့ပင် မသိတော့ချေ ၃ယောက်စလုံးက ကြောက်ပြီး တု‌န်နေလေချေပြီ)

ဂျွန်:မင်းက မကြောက်မလန့်ခွက် မှတ်ထား ခွက် နောက်ခါဆို တခါထဲ မြုပ်ပြစ်မယ် ခွက်

ထယ်ယောင်း: ဂျီကို ထိအုံး ထိအုံး ကဲကွာ ကဲကွာ

ယွန်းဂီ: ဟိုလေးက ငါ့အသက်ကွ ခွက် မင်းလိုကောင်ကများ ငါ့ဟိုလေးကိုထိရဲတယ် ကဲကွာ

(အချိန်အနည်းငယ်ကြာလာတဲ့နောက်မှ )

မန်နေဂျာ: ဆရာတို့ တော်ပါတော့ဗျ ဒီလိုဖြစ်သွားစေလို့ ကျနော့်ဘက်ကပဲ တောင်းပန်ပါတယ် ကျနော်ပဲ လုပ်စရာရှိတာလုပ်လိုက်မှာမလို့ စိတ်ချပါဗျ ဒီမှာပဲ ရန်ပွဲရပ်လိုက်ပါတော့ဗျ တောင်းဆိုတာပါ

ဂျွန်: အေး ဒီမှာ လျော်ကြေး ကြပ်ကြပ်သတိထားနေ ကဲကွာ
(ပြောကာဆိုကာ ခြေထောက်နဲ့ ဗိုက်ကို ကန်သွားသေးသည် ၃ယောက်/၃ယောက်ဖိုက်တာတောင် ဟိုလူ၃ယောက်မှာ မျော့မျော့ပဲ ကျန်တော့သည်
ဂျောင်ကုတို့ကတော့ ဘယ်နဲ့မှ မဘယ်နဲ့ခြေ).

ဂျွန်:ဘေဘီ ဂျင် ဘာမှမဖြစ်ဘူးနော် ကို့ကလေး ကိုရှိတယ် ကိုရှိတယ် မငိုနဲ့တော့နော်

(ဂျင်က ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုနေသည်ကို ဂျောင်ကုအလေးထားမိကာ သူ့ကလေးကို ဖက်ပြီး ချော့နေလေသည် ထိုနည်းတူစွာပင် ဂျေဟုတ်ရော ဂျီမင်ရောပါငိုနေတာကြောင့် ပိုင်ရှင်ကိုယ်စီက ချော့ကာ အိမ်ပြန်ဖို့ ပြင်ကြတော့သည်)

-ဒီလိုနဲ့ ကားပါကင်မှာ

ဂျွန်: မင်းတို့ ဘယ်နား ထိသေးလဲ

ထယ်: အေးဆေးပါ ဒီကောင်တွေလောက်က

ယွန်းဂီ: ‌ငါတို့က အိုကေတယ် မင်းရော ဘယ်လိုနေလဲ ထိသေးလား

ဂျွန်: ငါပါကွာ ဂျောင်ကုပါ ဒီကောင်လောက်ကတော့ အမှုန်ကြိတ်ပြစ်လို့တောင်ရတယ်

ထယ်:အေး ဒါဆို ငါသွားပြီ
ဂျီလာ ကိုယ့်ပေါ်မှီ
(ပုခုံးလေးပေါ်မှီခိုင်းကာ တွဲပြီး ကားရှိရာသို့)