ဆေးရုံတွင်
ဂျင်:ဒေါက်တာ လူနာအခြေနေ ဘယ်လိုရှိလဲဟင်
ဒေါက်တာ: ခေါင်းကို ၈ ချပ်ချုပ်ထားပါတယ် ခြောက်တောက်ကတော့ အရိုးနဲနဲအပ်သွားတာကြောင့် ပတ်တီးစီးပေးထားပါတယ် တစ်လလောက်တော့လကောင်းကောင်းနားရပါမယ် ကျန်တဲ့ ဒဏ်ရာလေးတွေကတော့ အသေးအဖွားပါပဲ ဆေးထည့်ပေးထားပါတယ်ဗျ အခုက ဆေးအရှိန်နဲ့မို့ အိပ်ပျော်နေတာပါ ည၇နာရီလောက် နိုးပါလိမ့်မယ်
ဂျင်:ဟုတ်ကဲ့ ဟုတ်ကဲ့ပါဒေါက်တာ ကျေးဇူးပါနော်
ဒေါက်တာ: ဟုတ်ပါပြီ
ဂျင်ရဲ့မာမီ: သားဂျင် ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ ကြားကြားချင်း ရင်ကို ထိတ်သွားတာပဲကွယ်
ဂျင်: မားမား သားကြောင့် ဂျွန်ဒီလိုဖြစ်ရတာ သားသာ ထွက်မလာရင် ဖြစ်လာမှာမဟုတ်ဘူး
ဂျင်ရဲ့မာမီ: အဲ့လိုလဲ ဘယ်ဟုတ်ပါ့မလဲ သားရယ် အခုဘယ်လိုနေသေးတယ်တဲ့လဲ
ဂျင်: ခြေထောက်ရိုးအပ်သွားတယ် ခေါင်းလဲ ချုပ်လိုက်ရတယ် အခုတော့ ဆေးရှိန်ကြောင့် အိပ်နေတယ် မားမား ညပိုင်းလောက်မှ သတိရမယ်တဲ့
ဂျင်ရဲ့မာမီ: အေးပါ သားလေးရယ် ဘာမှမမတွေးနဲ့တော့နော် ခနနေ သားပါးပါးပါ လာလိမ့်မယ်
ဂျင်: ဟုတ်ကဲ့ ဟင့် ဟင့်
ဂျင်ရဲ့မာမီ: ကဲလာ မငိုနဲ့တော့ မားမားသားလေး
ဂျင်: ဟုတ် မားမား ဂျွန့်စီသွားရအောင်
ဂျင်ရဲ့မာမီ: ဟုတ်ပြီ"
ဒီလိုနဲ့ ည ပိုင်းလောက်မှာ
ဂျောင်ကု: အား....ကျွတ်
ဂျင်: ဂျွန် သတိရပြီလား ဘယ်လိုနေသေးလဲဟင် ဂျွန် ဂျင့်ကိုမြင်ရလား ဂျွန် ဟင့် ဟင့်
ဂျောင်ကု: ဘေဘီ ဘာလို့ငိုနေတာလဲ မငိုရဘူးလေ ကိုဘာမှမဖြစ်ဘူးနော် ကိုသက်သာပါတယ် မငိုနဲ့နော် ဘေဘီနော်
ဂျင်: ဟင့် ဂျွန် ဟင့် ခနနော် ဒေါက်တာသွားခေါ်ပေးမယ်
ဂျွန်:ဘေဘီ မသွားပါနဲ့ ကို့အနားမှာပဲနေပါ
ဂျင်:ဟုတ် ရွှတ် ဂျင်မသွားတော့ဘူးနော် ဂျွန်
ဂျွန် ဂျင်တောင်းပန်ပါတယ် ဂျင်ထွက်လာလို့ အခုလို ဖြစ်ရတာ ဂျင့်ကိုခွင့်လွှတ်ပါနော် ဟင့်
YOU ARE READING
Jeon's Babe Jan
Romanceနောက်ဆုံးနှစ်ကျောင်းသားလေးနဲ့ အသက်7နှစ်ကွာတဲ့ CEOကြီးနဲ့ မထင်မှတ်ပဲ တွေ့ရာကနေ ချစ်မိသွားကြရာ
