Ze glippen weg tussen je vingers
Als je ze probeert op te pakken
Je ziet ze uit je hand stromen
Maar je kan ze niet tegen houden
Zandkorrels het zijn net vrienden
Soms stop je ze in een pot
Om voor altijd te bewaren
Met een gesloten deksel
En een plek onder je kussen
Soms in momenten van woede
Smijt je het zand weer weg
En dan duurt het maanden
Voordat je alles weer terug hebt
Maar dan zijn ze niet precies hetzelfde
Je probeert ze bij elkaar te houden
En soms te mengen
Want je wilt gewoon
Dat ze ook van elkaar houden
En dan lukt het niet
Het potje breekt
En je hebt niks
Uren zoeken
Maar je vindt ze niet
JE LEEST
Gebroken Stukken
PuisiGebroken stukken. Vol verdriet, pijn en liefde, Aan elkaar lijmen. (Haiku :))
