Gebroken Stukken

Overleven

Ik zonk
Naar de bodem
Ik zweefde
Naar mijn hel
Ik viel
Oneindeloos

Ik riep
Om hulp
Ik schreeuwde
Voor adem
Ik viel
Voor altijd

Ik huilde
Voor iemand
Ik lachte
Naar mezelf
Ik viel
Alleen

Ik probeerde eruit te klimmen
Uit een oneindig gat
Vol zwarte dagen
Geen glimlach
Om me te helpen

Ik viel steeds verder
Nog altijd alleen

Ik stopte met proberen
Ik keek naar het zwarte leegte
Ik accepteerde het
Als een deel van mijn leven

Ik zag het licht
Een klein puntje
In de verte
Misschien was ik er toch door heen gekomen

Ik zonk

Naar de bodem
Ik zweefde
Naar mijn hel
Ik viel
Oneindeloos

Ik riep
Naar hulp
Ik schreeuwde
Voor adem
Ik viel
Voor altijd

Ik huilde
Voor iemand
Ik lachte
Naar mezelf
Ik viel
Alleen

Ik probeerde eruit te klimmen
Uit een oneindig gat
Vol zwarte dagen
Geen glimlach
Om me te helpen

Ik viel steeds verder
Nog altijd alleen

Ik stopte met proberen
Ik keek naar het zwarte leegte
Ik accepteerde het
Als een deel van mijn leven

Ik zag het licht
Een klein puntje
In de verte
Misschien was ik er toch door heen gekomen