Demonique Angel: The Cursed Queen

Chapter Seventeen:

sorry sa typos! please understand! thank you!

__________*

nandito na kami sa tapat ng gate ng university at iniintay ang train na magdadala samin sa torre de zula.

nandito din ang mga wizards at faculty members biding their goodbyes.

i go away from them because they are so dramatics. psh!

ang o-oa nung mga fans nila dominique.

gaya ng naririnig ko ngayon like:

"prince dominique! please go home safe! huhu"

nakita kong sinamaan ni mia ang mga nagsisisigaw ng pangalan ni dominique. tss!

"prince kyzon! i will miss you!"

tss!

"prince gerard! mamimiss ko kagwapuhan mo!"

napairap naman si sofia dahil dun. lalaki nanaman tiyak ang ulo ni gerard nito.

"god! princess sofia! bumalik ka! iintayin kita"

nawala naman ang ngiti ni gerard dahil dun.

"tyrone baby! mamimiss kita"

"gusto mong makatulog habang buhay? bitch." rinig kong sita ni amber dun sa sumigaw.

"sht! monique bumalik ka ng buhay! mamahalin pa kita"

nakita ko namang umapoy yung laylayan ng damit nung sumigaw na yun. its kyzon for sure

hindi ko nalang sila pinansin. naramdaman ko namang may tumabi sa akin at pag tingin ko its tyrone.

i look at him like "why-are-you-here?"

tumingin sya sa likod ko kaya napatingin din ako duon.

nakita kong kasama nila sofia ang magulang nya at umiiyak ang mommy nito kaya pati si sofia ay umiiyak din.

ang mommy naman ni gerard ay ganun din habang yakap ito at pinatatahan ng daddy nya.

si tita at tito kaizer naman ay kausap si kyzon mukang may ibinibilin.

at pag tingin ko sa gawi nila dominique, natulos ako sa kinatatayuan ko. parang gusto kong tumakbo at yakapin ang kausap ng kapatid ko.

the woman beside dominique is crying while dominique is hugging her. the man beside the woman tapped dominique's shoulder.

i look down and smile bitterly.

they look perfect. a perfect family. how i miss them.

"don't look down monique! like i always said. everything will be alright" tyrone tried to comfort me.

ako lang ata ang walang kausap na magulang dito. tss! i don't care about it.

dahil mas mabuti ng malayo sakanila kesa mapahamak sila dahil sa akin.

"monique" i heard a sweet voice kaya inangat ko ang ulo ko.

nakita ko si mia. i do my usual thing. giving no emotions.

"puntahan ko lang ang sweetheart ko girls" paalam ni tyrone at pumunta kay amber.

"m-monique? i just want to say sorry for not telling you about the ministry" she said and look down.

"forgiven" i coldly said dahil alam ko na ang patutunguhan nito. dramatic goodbyes. atsaka hindi naman kasi ako galit. naiirita lang

nag angat sya ng tingin.