Ada beribu batu
Tapi satu yang kau tuju
Ada beribu destini
Tapi aku kau impi
Kau lupa serba serbi
Tiap destini punya perawi
Kau hanyut dalam gelombang
Gelombang angan senang lenang
Beribu asmara kau asyik lena
angkuh mendabik dada
Bersisip nada kau persia
Kau biar aku gundah gulana
Aku enggan paling
Kau ugut pergi
Aku acu lembing
Kau gugup sendiri
Kita boleh bahagia
Tapi tembok besar kau bina
Kau pilih senggama
Aku beri sengsara percuma
Aku lelah
Tinggallah kau dengan dayang mu
Aku tak betah
Cukup, biar aku cari bahagia ku
