okay || yoonmin [texting]

six

Prkjimin: Hyung.. teselliye ihtiyacım var.

Minsyub: Ne oldu?

Prkjimin: Sanırım 23 dakika 13 saniye önce terk edildim.

Minsyub: Neredesin? Yanına geliyorum.

Prkjimin: Tamam.

~~~~~~~

Yoongi, seri adımlarla Jimin'in evine doğru ilerliyordu. Biliyordu ki Jimin'in naif ruhu bunu kaldıramazdı. Sürekli kendini suçlar, içten içe yer bitirirdi. Yoongi, onunla yedi senedir tanışıyordu. Bu kadar seneye rağmen yakınlıkları bir kaç seneye dayanıyordu. Eskiden pek iyi anlaştıkları söylenemezdi. Okulda sürekli birbirleriyle kavga eder, cezaya kalırlardı. Birbirlerinin azılı düşmanı olarak bilinirlerdi. Aynı ortama girseler, ortalıkta sağlam bir şey bırakmazlardı. Ama neden sürekli didiştiklerini kendileri bile bilmiyordu. Sonra bir gün geldi ve Yoongi okulu bırakmaya karar verdi. Jimin bunu duyunca onun yanına gitti ve uzun bir konuşma yaptı. Belki de ilk defa birbirlerine vurmadan iki saati birlikte geçirdiler. Ertesi sabah Yoongi küçük bir stüdyoda çalışmaya başladı ve Jimin onu ziyarete gitti. Arkadaşlıkları böyle başladı. Birbirlerinin ne hissettiğini bilecek kadar yakın oldular. Mesela tam şu anda Jimin'in kendine zarar vereceğini bilecek kadar. O yüzden Yoongi daha hızlı hatta koşmaya başladı. Nefes nefese kalmışken kapıya vurmaya başladı. Kapıyı açan olmayınca yedek anahtarı saksının içinden aldı ve kapıyı açtı.

"Jimin, neredesin?" Diye bağırdı evin içinde. Odaları tek tek aramaya başlamıştı. En son banyonun kapısını açtı ve Jimin'i küvetin içinde kıyafetleriyle sırılsıklam bir şekilde buldu. ( YN/size hatırlattı mı bir şeyler? wlzldşxşsşs )

"Geldin hyung. " dedi ve Yoongi'ye kırık bir gülümseme attı. Yoongi kıyafetlerini önemsemeden Jimin'in yanına girdi. Onu kollarıyla sarmaladı ve başını göğsüne yasladı.

"Senin için buradayım meleğim. " dedi Yoongi onun saçlarını koklarken.

"Meleğim mi? " dedi Jimin ve afalladı. Yoongi hiçbir zaman bu şekilde lakaplar kullanmazdı. Çoğunlukla 'velet' derdi. Onu da, söylerken çekici olduğunu düşündüğü için söylüyordu.

"Evet. "

"Tamam. " dedi Jimin ve daha çok sokuldu hyungunun göğsüne. Yoongi, o sakinleşene kadar sarıldı.

"Film izlemeye ne dersin? " diye sordu. Jimin başını sallayınca da sırayla küvetten çıktılar. Etraflarına havlu sarıp Jimin'in odasına gittiler. Jimin dolaptan kendi için bir kaç parça çıkardı ve Yoongi'ye döndü.

"Siyah bir şeyler ver. " dedi. Jimin'de ona göre bir kaç parça seçti ve ona verdi. Yoongi elindekilerle tekrar banyoya döndü. Üstünü değiştirirken küvetin yanında parlayan şeyi farketti. Uzanıp aldı ve incelemeye başladı. Jimin gerçekten de kendine zarar verecekti. Elindekini çöpe attı ve banyodan çıktı. Tepkisiz kalmaya çalışarak salona ilerledi. Jimin çoktan filmi kurmuştu. Kendini koltuğa attı ve Jimin'in yanına gelmesini bekledi.

"Ne izleyeceğiz? " diye sordu.

"Yedinci Koğuş Mucizesi.* "

"Cidden mi Jimin? On defa izledin mi? Bu kaçıncı olacak? "

" Ağlamaya ihtiyacım var hyung. Ayrıca bununla birlikte on sekizinci olacak. " dedi Jimin dudak büzerek.

"İyi, peki. " dedi Yoongi. Filmi başlattı ve Jimin'in başını alıp dizine yatırdı. Filmin neredeyse otuz beş dakikası geçmişti ve Jimin çoktan ağlamaya başlamıştı. Yoongi usulca saçlarını okşuyordu. Filmin sonuna kadar Jimin ağladı, Yoongi onu teselli etti. İkisi beraber boş ekranı izlemeye başladılar. Jimin o sırada göz yaşlarını siliyordu.

"Hyung? " diye seslendi.

"Hm? " dedi sakince Yoongi. Hala saçlarıyla oynuyordu.

"Sen beni asla bırakma, olur mu? " dedi kafasını Yoongi'ye çevirip.

"Sen de bir daha asla kendine zarar vermeyeceksen, olur. " dedi Yoongi. Anlaşmaya çalışır gibi bakıştılar. En sonunda Jimin pes edip elini uzattı.

"Tamam, anlaştık. " dedi. Yoongi'de elini sıktı.

"Tamam." Dedi ve birbirlerine gülümsediler.

*Yedinci Koğuş Mucizesi: Diğer adıyla Miracle İn Cell No:7; çok fazla sevilen, dramın sözlük anlamı gibi olan Güney Kore filmi. Gerçek bir baş yapıt. Zihinsel engelli olan bir adamı tecavüzle suçluyorlar ve hapse atıyorlar. Bu adamın da bir kızı var. Kızı bir şekilde 7. Koğuşa sokmayı başarıyorlar. Hayatımda gördüğüm en iyi oyunculuğu yapan aktörler, gerçekten. Hepinize izlemesini tavsiye ederim.