Chapter 13: UNCONCIOUS HEART

98 4 0
  • Dedicated kay jannelle mar
                                        

[Daisy’s POV]

Hindi namin siya tinulungan kanina at for sure lagot kami.

“I don’t like the tone of her voice” sabi ni Kim

“Kayo kasi, kayo bahala diyan” sabi ni Sheila

“Uy guys ayaw ko pumunta”sabi ni Jessa

“PAtay tayo” sabi ko tas nagkatinginan kami at nagtawanan, para lang kaming baliw pinagtinginan tuloy kami nina Miggy

“para kayong baliw” sabi ni Miggy

“K dot” sabi ni Jessa

Di bale miss ko nang mapagalitan at mabatukan niya” singit ni Kim, hay heto na kami hahaha, love hurts talaga kahit sa friendship hahaha, pero pinsan niya kasama niya?

“Hey pinsan niya ba talaga yun” nag-aalalang sabi ni Andrei

Yun sabi niya eh, tsaka mukha naman, di yun kakapit sa braso nang kahit sino kung di niya kaano-ano” paliwanang ni Sheila

Hahaha, nu bay an leader, di ka pa nga nakakaporma, mukhang laman na si Xander kasi gumawa ka ng kasalanan” tawa ni Rainnel, ayun natahimik ng tignan siya ng masama ni Andrei.

“Uhmmm Daisy?” tawag sa akin ni Miggy

“Ano?” sabinaming apat

“Apat na pala Daisy si ngayon?” asar ni Jophel

“che!” sabi nung tatlo

“Date tayo mamaya” walang patumpik-tumpik niyang sabi, natameme tuloy ako, napatango na lang, nu bay an feeling ko kamatis na ko, haysss…asar naman.

At the Clinic

[Yuri’s POV]

“Yuri!!!!” biglang sigaw at bukas ng pinto at biglang tumambad sa harapan ko si Xander, pero nung nakita niya kung sino yung kasama ko sa Clinic bigla siyang natulala, hmmm bakit kaya?

Let’s go out and talk” I told Xander with a sweet voice, bigla siyang nakabawi sa pagkatulala then tumango lang siya.

Kuya, we just need to talk” sabi ko then I smile at himand he smiled back, tapos ginesture niya pa yung kamay niya na parang aso ako na pinapaalis napa-pout tuloy ako, ganito kasi ako pag nandiyan si kuya Ishiro, causeI miss him

[Xander’s POV]

NAgmamadali akong pumunta ng clinic kasinasa clinic daw si Yuri, maynag-away daw sa classroom nila kaya baka nadamay siya

Sumigaw ako at binuksan ng walang pasabi ang pinto

“Yuri!!!!” tapos napatulala na lang ako nang Makita ko kung sino kasama niya, bakit siya nandito? Anong ginagawa niya? Bakit niya kasama si Yuri?

“Let’s go out and talk” she told me with a sweet voice, kaya nakabawi ako mula sa pagkakatulala ko at tumango na lang sa kanya

“Kuya, we just need to talk” paalam niya kay Ishiro,  wait kuya?????...KUya niya si Ishiro?, anong connection niya sa Knights? Teka what’s happening here?

Sumunod ako sa kanya at pumunta kami sa backyard ng clinic, umuposa isang bench dun at isang mahabang katahimikan, hanggang binasag ko yun.

“Kaano-ano mo si Ishiro?” tanong ko sa kanya

“Kuya” maiikli niyang sagot

“Teka pano mo nakilala si kuya IShiro?”

Tanong niya sa akin , actually sa knights kami lang ni kambal ang nakakakilala kay Ishiro dahil tinutulungan namin siya sa isang mahalagang bagay

“Ah siya ba nakilala ko sya sa Japan, nagging mentor ko siya…. Sa pag play ng drums” sabi actually totoo yun kaso di sa pag p[lay ng drums kundi sa paghawsak ng katana

“AH ganun ba?”

“Ano pa lang nangyari, bat nandito siya sa clinic?”

“Nag-away sila ni Andrei” sabi niya

“ano!? Nag-away?” tsk… mukhang di maganda ang mangyayari kung sakali

“oo”

“kapatid mo pla siya?”

“hindi, pinsan ko siya”

Kung pinsan niya si Ishiro ibig sabihin siya ang dahilan kung bakit siya bumalik sa lugar na ito, siya yung kinukuwento sa amin ni Ishiro, pero bakit kaya siya kailangang protektahan ni Ishiro? Hindi ko maintindihan

“Proprotektahan kita kahit anong mangyari” nasabi ko na lang bigla na ikinakunot ng noo niya

“ha?” sabi niya

“ah… k-kasi…. Basta proprotektahan kita…. Kasi ano…. Basta…. Pag umaway sayo ako gaganti, ayaw kasi kita Makita ditto sa clinic” saki ko na nauutal pa

“eh di naman ako iniway ah” sabi niya ano bayan

“basta gusto kita protektahan masama ba?” sabi ko sa kanya ng hindi siya tinitignan kasi namumula a ako sa kahihiyan letse naman oh

“hindi,  naman, salamat” then ngumiti siya tapos niyakap niya ako, kaya ntameme at napatulala ako

“thanks but you don’t need to, I’m sure kuya Ishiro will protectme and I can handle myself” she wisphered

“But I still want to, pleasejust let me” I told her and hug her back when she  almost break the hug, I feel that she nodded, then kusa na akong umalis sa pagkakayakap at ngumiti sa kanya, she just smiled back pero ewan ko bakit bigla akong kinabahan sa ngiting yun, parang may gusto siyang sabihin na hindi niya masabi.

May gusting iparating ang ngiting yun, ewan ko pero masya pero at the same time natakot ako sa mga ngiting yun lalo na sa mata niya, hindi ko maiintindihan, basta ang alam  ko, I’m starting to fall for her.

 A/N:

This chapter is dedicated to my dearest Cousin JAnnelle, wag ka mag-alala gagawan kita ng story in the near future ah hehehe

QUEENSTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon