HAFTA; ÜÇ; 19:13; DAEGU
"hadi yoongi! geç kalacağız."
elimi tuttu ve beni kapıya doğru çekti. bu kadar küçük ve bu kadar yumuşak ellerde çok fazla enerji ve güç vardı.
bir randevuya çıkıyorduk. ikinci randevumuzdu ve jimin süslü bir restoranta gitmek istedi, benim randevu tarzım olmasa da. hayır demek için çok tatlıydı, değil mi? vardığımızda, masamıza oturduk ve jimin el ele tutuşmak istedi.
"elini ver, yoongi."
'hayır.'
elimi masaya koyup jimin'in elini olabildiğince sıkı tutarken, "tabi, bebeğim," dedim. ve o ne yaptı? sadece gülümsedi. herhangi birisinin nefesini kesebilecek bir gülümsemeydi ama benimkini değil.
usulca, "seni seviyorum," diyemırıldandı.
'ben seni sevmiyorum.'
"ben de, jimin."
ŞİMDİ OKUDUĞUN
𝙄 𝘿𝙊𝙉'𝙏 𝙇𝙊𝙑𝙀 𝙔𝙊𝙐
Fanfiction[ YOONMIN ] daha önce söylemediğim için üzgünüm, ama seni sevmiyorum.
