DELİBAL (ALSEL)

31.BÖLÜM...

annemler gittikten sonra nazlılar kendi evlerine gittiler ben ise ikizleri kontrol ettikten sonra odamıza dönüp aliye bakıyorum yatakta oturmuş dalmıştı.

Selin:Mavi?
Ali:hı

Yanına gidip oturduğum sırada kafasını omzuma koyuyo neler olduğunu anlamaya çalışıyorum ama bi türlü olmuyordu annemler gittiğinden beri Alinin gözleri sabit bi yere kilitleniyordu

Selin:iyimisin?
Ali:Cıkss değilim
Selin:Noldu?
Ali:Babam
Selin:Bunları aştık sanıyordum Ali?
Ali:Öyle bişey değil
Selin:Ali söylesene

Ali:Babam öksürük krizine girdi ya
Selin:evet
Ali:İyiyim dedi ama ben şüphelendim
Selin:Nasıl?
Ali:Ya işte onlar gittikten sonra lavaboya baktım kanlı peçete vardı...

Aliden ses çıkmayınca uyuyor sandım ama omzumda ıslaklık hissettim

Selin:Aşkım...
Ali:Korkuyorum...

Alinin kafasını kaldırıp avuçlarımın içine aldım
Selin:şhht tamam ağlama aşkım
Ali:Annem gibi benide bırakırsa?
Selin:Alim..
Ali:Ben babamı seviyorum Selin

Selin:Ali ağlama bak bende ağlarım
Ali:ben ona alıştım
Selin:sana söz veriyorum sevgilim babamıza bişey olmayacak:) Ali?

Ali:Efendim?
Selin:Sana küçük prens okumamı istermisin?
Ali:Olur...

Selin:Küçük prens yüce bir dağa tırmandı. Dağ olarak şimdiye kadar yanlız kendi gezehenindeki üç yanardağı görmüştü ; onlar da ancak dizlerine geliyordu. Hatta sönmüş yanardağı tabure olarak kullanırdı. Kendi kendine, "Bu yükseklikteki bir dağdan bi bakışta bütün dünyayı ve bütün insanları görebilirim,"diye düşündü.
Ama sipsivri tepelerden başka hiçbir şey ilişmedi gözüne :

" Günaydın"dedi usulca.

"Günaydın... Günaydın... Günaydın "diye karşılık verdi yankı

" Kimsiniz? "

" Kimsiniz?Kimsiniz?Kimsiniz? "
" Hepiniz dostum olun. Yapayalnızım."
"Yapayalnızım... Yapayalnızım... "

Ne tuhaf bi gezegen! diye düşündü Küçük Prens." Her yer kuru, her yer sert ve acımasız. İnsanlarda da düş kurabilme gücü hiç yokmuş. Ne söylerseniz onu tekrarlıyorlar. Benim gezegenimde bir çiçeğim vardı, söze ilk o başladı... "