DELİBAL (ALSEL)

43.BÖLÜM

Kadehlere doldurulan beyaz sıvıya baktı ilk defa sevdiği adamla çilingir sofrasına oturup karşılıklı içeceklerini düşünmemişti bardağı eline alıp ilk önce kokladı farklı bir kokuydu bu... Anason!

Bölüm Şarkısı=Sıla saki

Ali:Hadi:)
Selin:Birlikte:)

Ali onaylarcasına kafasını salladı ve içmeye başladılar Ali alışkın olduğu için iyiydi ama Selin o kadar komik ve öyle öpülesiydi ki

Ali:Beğenmediysen başka bir şey söyleyelim
Selin:yoo benim keyfim yerinde:)

Ali sıkıntılı bir nefes verip önündeki mezeden biraz tabağına servis etti seline de koyduktan sonra konuşmaya başladı

Ali:Bi gün yine o zaman 6 yaşında falandım babam benim için bisiklet almıştı...

FLASHBACK

Ali!"

Ali hemen elindeki boya kalemini bırakıp babasının yanına koştu...

"Efendim babacığım..."

"Al bu senin için... "

Ali anlamsız gözlerle bi babasına bi de önündeki kocaman kutuya baktı Haluk yerdeki kutuyu açıp içindekini alinin önüne koyduktan sonra aliye baktı...

" Bu artık senin..."

Ali ilk önce afallasada sonradan kocaman gülümseyip babasına sarıldı.

"Teşekkür ederim baba... "

Ali arkasına baktı babası onu tutuyordu yavaşça pedalı çevirmeye  başladığında bi şeye takılıp bisikletin altında kalması bir olmuştu...

" Baba düştüm! "

Haluk anında değişen ruh hali ile ona bakıp bağırmaya başladı

" Nasıl düştüysen öyle kalkacaksın"!

"Bacağım çok acıyo baba"...

Umursamadan ona bakmaya devam etti ve konuşmaya başladı.

"Her düştüğünde seni kaldıracak biri olmayacak! Şimdi bi Ali mertoğlu gibi ayağa kalk ve güçlü dur! "...

Bunu söyledikten sonra eve girdi ve Umursamadan kapıyı kapattı...

Ali o günleri hatırladığında gözünden bir damla gözyaşı döküldü Selin ise onla birlikte ağlıyordu. Elini yavaşça kaldırıp yeni çıkan sakallarını okşadı

Selinin eline kafasını yasladı Ali ve Selin konuşmaya başladı.

Selin:Sanırım zayıf halkamız babalarımız ama seni herşeye rağmen seven ve değer veren bir baban var ben babamı çok hatırlamam nazlı çok severdi hata yoldan geçen insanların arkasından gidip babam mı diye bakardı.

Ali:Selin...
Selin:Bende senin gibi zor bir çocukluk geçirdim. İzmirdeki evde çocukluğum gençliğim öldü

Ali:Şhht konuşma böyle
Selin:ama artık iyiyim senin sayende:)
Ali:Ben hep senin yanındayım seni asla bırakmam sensiz olmaz
Selin:Sensiz olmaz

İkiside biraz toparlanıp yemeğe devem ettiler konuştular. Acılarından yaşama sebeplerinden İkizlerden onlar acılarının üstüne basarak dindiriyorlar birbirlerini sarıp sarmalıyorlar...

İşte bu gerçek bir aşk...

İyi Günler... 😊