BÖLÜM - 2

125 12 14
                                        

Yurda girdiğim an herkesin gözü benim üzerimdeydi yanımda yurdun çalışanı olan bi abla vardı bana yurdu gezdiriyordu her yeri gezdikten sonra odama götürdü beni her oda da beş kişi kalıyordu odalar büyüktü yurdda büyük zaten "burası yatağın ve şurası da dolabın" deyip odada ki dolaplardan birini açtı ve içinden pike falan çıkardı yavaşça yatağa bıraktı "akşam yemeği bi yarım saat sonra ondan sonra benim yanıma gel yurdun planını sana da verim" dedi ve tebessüm ederek odadan çıktı yatağım cam kenarının hemen yanındaydı bide pencerenin hemen yanında da ağaç vardı çok güzel gözüküyordu yatağıma oturup elim de hala duran nota baktım abim gerçekten takip mi ediyordu beni ya da ettiriyor muydu anlamadım her neyse sonuçta aç kalmiycaktım artık ama bi yandan da içimde bi sıkıntı vardı bu yurdun müdüresi pek iyi birine benzemiyordu inşallah bana bulaşıp başını belaya sokmaz yoksa yazık olur yatağıma oturdum ve dışarıyı izlemeye başladım her tarafta villaya benzeyen evler vardı ve herkes çok mutlu gözüküyordu neden ben böyle bir aileye çocuk olarak gelmedim neden sadist bir adamın ve her şeye rağmen onu bırakıp gidemeyen bir anneye sahip oldum annem sıkıntı değil de o cani acımasız sadist keşke olmasaydı hiç hayatım da kapı açılınca birden korktum ama belli etmedim korktuğumu küçük bi kız odaya girdi yanıma gelip "abla yemek hazır sevgi yenge seni çağırmamı istedi" sanki onu yiyecekmişim gibi korkarak konuşuyordu "tamam" dedim ve yavaşça yataktan kalktım o küçük kızı takip etmeye başladım herkes pür dikkat bana bakıyordu ve bu sinirimi bozuyordu gözlerimi devirip bi boş sandalyeye oturdum ama boş değilmiş ilk günden kavga al işte
"hişt kalk ordan orası benim yerim"
bozuntuya vermeden yavaşça arkamı döndüm ve kıza baktım benim yaşlarımdaydı mal mal suratına baktığımı anca fark edince " sana diyorum kızım kalksana" diyip koluma vurdu ben zaten patlamaya hazır bomba gibi duruyordum sinirle ayağa kalktım o sırada sandalye yere düştü ve kızın elinde ki tablot da yere düştü ve her yer yemek oldu onun üstü de dahil "bana bak kızım senin o elini kolunu parçalarım kol el diye bişey kalmaz adam ol olamıyorsan taklidini yap bari ama sen onu da yapamazsın o kadar ki seviyesizsin" diyip kızı ittirdim ve arkamı dönüp yürümeye başladım saçıma biri yapışınca ani bi hareketle kolunu tutup çevirdim ve arkası bana dönük bi şekilde diz çöktürdüm kızın ah sesleri geliyordu ama umrumda değildi "eğer ölmek istemiyorsan eline koluna sahip çıkarsın eğer sahip çıkmazsan el kol diye bir şeyin olmaz" deyip kolunu onu ittirerek bıraktım oda o sıra da yere doğru düştü bende onu takmadan yemek haneden çıktım ve lavaboya gittim ayna da kendime baktım ben böyle bi kız değildim ne oluyor bana o kızın canını yakınca neden mutlu oldum neden suçluluk hissetmedim neden ne oluyor bana keşke abim olsaydı yanımda o olsaydı bana ne olduğu derdi sonra saçlarımla oynar korkma ben yanındayım derdi ah be abim neredesin  şimdi neler yapıyorsun gözlerim dolmuştu lavaboya biri girince hemen yüzümü yıkadım ve hızla lavabodan çıktım odaya ilerledim birisi gelip seni müdür hanım çağırıyor dedi al işte ilk günden her şeyi mahvettim müdürenin odasına gittim kapıyı çalmadan içeri daldım ve gidip koltuğa oturdum "evet müdür hanım beni çağırmışsın" dedim kaşlarını çatıp bana bakıyordu ellerimi iki yana açıp "noldu bi sorun mu var" dedim gözlerini devirip dönen sandalyesine oturdu "ilk günden ne bu kavga" dedi anladım demiş gibi kafamı aşa yukarı salladım "işte öyle oldu arkadaşlar anlatmıştır cezam nedir" dedim ve göz kırptım yaşıtlarıma göre fazla özgüvenli fazla cesaretli ve daha çok zekiydim "aferin sana cezan olduğunu biliyorsun yurdun lavaboları çok kirli bi temizlense iyi olur" dedi ve benim yaptığım gibi göz kırptı sinirden gülmeye başladım "alla alla e bu çalışanlar ne yapıyor ne işe yarıyorlar ha istersen ben seni belediyeye şikayet edim ya da istersen sen bana hiç ceza verme" deyip göz kırptım sinirden köpüren müdür "tamam gidebilirsin" dedi kafamı aşa yukarı sallayıp odaya çıktım cin olmadan adam mı çarpıyon akıllıya bak sen kapıyı açtığım da herkes yatmıştı ışığı yakmadım zaten ışık aydınlık bunlar bana göre değildi karanlıkta yatağıma yürüdüm ve yattım uzun süre oldu böyle yumuşak bir yerde uyumayalı gerçekten çok iyi olmuştu. Sabah uyandığımda yüzümü yıkamaya gittiğim de ayna da suratımı görünce sinir krizine girdim boyamışlardı ve alnıma da büyük harflerle MAL yazmışlardı bunu yapanı ben bulursam bayılana kadar döverdim ilk günden benle uğraşmak neymiş gösteririm onlara madem oyun istiyorlar dikkat etsinler elime oyuncak olmasınlar yoksa yaşatmam.
MERHABA ARKADAŞLAR İKİNCİ BÖLÜM GELDİİİİ İYİ OKUMALAR VOTELER EKSİK ETMEYİN YARIN AKŞAM YİNE YAZICAM 😊😊😊😇😇😇

SADİSTİMBağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin