"You Changed Me" (Voltooid✔️)

Deel 1

'Ik zei zet geen stap naar buiten, snap je het dan niet jij onnozel kind' schreeuwde de alpha met zijn alpha toon. 'H.. h..het s..spijt me vader' zei ik zacht. Hij pakte mijn hand en sleurde mij naar de martelkamer. Hij pakte zijn handschoenen en ik wist meteen wat dat betekent, hij gaat mij slaan met een zilveren ketting....

Ik kromp ineen en ging met mij rug tegen de muur aan. Hij pakte de ketting en sloeg hem in mijn gezicht. De tranen kwamen naar beneden gestroomd. De pijn... het was zo pijnlijk maar ik mocht geen geluid maken, anders zou vader door gaan.
Gelukkig voel ik niet zoveel pijn als de normale wolven. Ik ben de maangodin dus ik voel minder pijn.
Houd vol Fay hoorde ik Lena zeggen. Lena is mijn innerlijke wolf. Ik ben blij dat ze er altijd is.

Toen hij klaar was liet hij mij weg brengen door zijn wachters naar mijn cel en ging weg. Ik begon wat rustiger te worden. Ik weet het, ik verdien dit. Als ik er niet was zou mam nog leven. Ik verdien het om pijn te lijden...

Ik heb me nog niet voorgesteld.
Ik ben Fay, en ik ben 17 jaar oud.
Ik ben een wolf... Een witte wolf.
Ik ben de maangodin, nou ja niet de echte maar wel haar familie.

Mijn moeder is dood... door mij.
De rogue's wilde mij doden maar mam kwam er tussen. Pap vind dat ik pijn moet lijden en dat ik geen mate verdien. En hij heeft gelijk...

Ik ging in een hoekje zitten en het uithuilen van de pijn, ik huilde niet veel alleen als ik pijn had maar niet omdat ik verdrietig ben. Ik wist dat huilen niet hielp bij verdriet en ook niet bij pijn. Maar bij pijn kwamen de tranen van zelf. Ik wil dat alles normaal was. Toen mijn moeder Luna was en mijn vader een lieve Alpha. Maar ik heb alles verpest, ik ben waardeloos....

Even later werd de deur open gegooid door Beta Thymen. 'Kom maar hier Fay, ga douchen' zei hij bezorgd. Thymen is de enige die mij mag in de hele roedel. Onze roedel heet trouwens de Golden Moon pack. Ik stond trillen op en liep zo snel als ik kon naar de doucheruimtes in de cel. Gelukkig heb ik Thymen, als ik hem niet had had ik het waarschijnlijk niet gered. Thymen is Beta. Dus de rechterhand van mijn vader. Hij is 26 jaar en daarvoor was zijn vader Beta. Maar zijn vader werd gedood door een vampier.

Ik kleedde mezelf uit en ging onder de douche staan. De warme stralen kwamen over mij hoofd en ik probeerde te ontspannen.

Ik kon niet boos zijn op vader, hij heeft altijd gelijk. Dus nu ook.
Ik had gewoon niet achter de gewonde wolvin aan moeten gaan!
Ze had zich waarschijnlijk wel zelf gered. Ik liep de badkameruit. Ik deed een simpele witte shirt aan met een zwarte broek. Ik had die alleen die schoon waren dus ja..

Ik liep naar mijn bed en ging zitten. 'Hey bitch je moet naar je vader!' riep Eden.
Eden is een van onze soldaten, een van de wreedste soldaten. Hij was 31 jaar oud en kende geen genade. Hij sloeg sommige totdat ze bewusteloos vielen.

Ik liep snel naar de deur en ging achter hem aan.
Ik ging naar de kamer van de Alpha en zag vader. Ik keek snel naar beneden. 'Fay jij deelt je cel met een rogue, ik wil
geen tegenspraak. Jij en die rogue's hebben mijn liefde vermoord dus jullie verdienen het' zei hij emotieloos.

Ik knikte snel.
Eden pakte mijn arm ruw vast en duwde mij richting mijn cel.

Ik zag daar een meisje huilen van ongeveer 15 jaar oud.
Eden duwde mij in mijn cel en ging weg.

Ik liep voorzichtig naar het meisje toe.
Toen ze mij zag ging ze bang naar achteren sluipen.
'G..geen paniek i..ik doe je niks' zei ik zacht.

Ze keek mij aan en huilde weer.
Ik ging naast haar zitten.
'Niet huilen, het helpt niet' fluisterde ik. 'Maar huilen maakt ons wezenlijk' zei ze snikkend.
Ze had gelijk maar ik ben geen wezen...
Ik ben niks behalve waardeloos.

Nou wat vonden jullie! Dit is mijn eerste boek dus verwacht niet te veel he😂 GEEF TIPS!